Είδαμε την παράσταση "Όλα αυτά τα υπέροχα πράγματα"

- Ό,τι πιο γλυκό έχουμε δει τα τελευταία χρόνια -

Παρακολουθήσαμε την παράσταση «Όλα αυτά τα υπέροχα πράγματα» στο Θέατρο Tempus Verum - Εν Αθήναις, σε σκηνοθεσία Ιόλης Ανδρεάδη, μετάφραση Αντώνη Γαλέου, και με την ηθοποιό Μελίνα Θεοχαρίδου επί σκηνής. To πολυβραβευμένο «Every Brilliant Thing» των Duncan Macmillan & Jonny Donahoe, είναι ένα έργο για την κατάθλιψη και για το τι είμαστε διατεθειμένοι να κάνουμε γι' αυτούς που αγαπάμε. Το «Every Brilliant Thing» ανέβηκε για πρώτη φορά το 2013 στην Αγγλία και έκτοτε ταξιδεύει ασταμάτητα σε όλο τον κόσμο. Έχει αποσπάσει το βραβείο Critics’ Pick των New York Times και τις διθυραμβικές κριτικές των Guardian, Time Out, Independent, Evening Standard, Telegraph και Sunday Times, ενώ έχει γνωρίσει τεράστια επιτυχία σε Αγγλία, Αμερική, Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία - τώρα και στην Ελλάδα.

Η όλη επιτυχία της παράστασης ξεκινά, κατά τη γνώμη μας, από την άψογη προσαρμογή των κειμένων από την Ιόλη Ανδρεάδη και τον Άρη Ασπρούλη στα Ελληνικά πολιτιστικά στοιχεία: μπουγέλα, απαράδεκτοι, τα τρία γουρουνάκια, τα χελωνονιντζάκια, πανελλήνιες, πανεπιστήμιο, τραγούδια ξένα και ελληνικά από τότε έως σήμερα, όλα παρελαύνουν μπροστά μας και ξεδιπλώνουν με απίστευτη ευστοχία την εικόνα ενός κοριτσιού στην Ελλάδα από το 1992 έως σήμερα.

 

 

Η παράσταση ξεκινά και παρακολουθούμε τη μικρή Μελίνα στην ηλικία των 7 ετών, τότε που η μαμά της έκανε την πρώτη της απόπειρα αυτοκτονίας. Το κοριτσάκι, με γνώμονα την παιδική αθωότητα και αγνότητα, θέλοντας να βοηθήσει τη μητέρα του να ξεπεράσει τη θλίψη που νιώθει, ξεκινάει μια λίστα με κάθε υπέροχο πράγμα στον κόσμο για το οποίο αξίζει κανείς να ζει. Και το θέατρο γεμίζει με φούξια καρδιές, ξεχειλίζει από αγάπη, ευαισθησία, όνειρα, συγκίνηση... Η μοναδική και καταπληκτική ερμηνεία της Μελίνας Θεοχαρίδου, σε κάνει να ξεχνάς την πραγματική της ηλικία, και νομίζεις ότι πραγματικά βλέπεις ένα 7χρονο παιδί μπροστά σου, άσχετα από το ενήλικο σώμα της. Τόση γλυκύτητα, τόσο σκέρτσο, τόσο νάζι, όπως ακριβώς θα περίμενες από ένα κορίτσι αυτής της ηλικίας.

 

 

Παρακολουθούμε τη Μελίνα που μεγαλώνει, από παιδί γίνεται έφηβη, από έφηβη περνάει στην νεότητα κι από εκεί γίνεται ενήλικη, 30 χρονών πια, και που συνεχίζει να γράφει και να μεγαλώνει τη λίστα με όλα αυτά τα υπέροχα πράγματα. Μια λίστα που πλέον, εκτός από τη μητέρα της, αφορά και την ίδια, μια λίστα που γίνεται viral και τους αφορά όλους. Δεν παρακολουθούμε όμως απλά τη ζωή της να περνά, δεν παρακολουθούμε τη ζωή της περιγραφικά και αποστασιοποιημένα. Είμαστε μέρος αυτής, συμμετέχουμε ενεργά και την νιώθουμε, την κατανοούμε, τη συμπονούμε, την αφουγκραζόμαστε... Με ποιο τρόπο; Χάρη στη Μελίνα Θεοχαρίδου που είναι πραγματικά υπέροχη! Γλυκιά και τρυφερή στο ρόλο της, άμεση, γρήγορη και πνευματώδης στις αντιδράσεις της με το κοινό. Καθ' όλη τη διάρκεια της παράστασης, συναλλάσσεται με το κοινό -ζητώντας να παίξουν τους ρόλους που περιγράφει- με τέτοια φυσικότητα και οξύνοια που σε συνεπαίρνει, ξεχνάς κυριολεκτικά ότι βρίσκεσαι σε θέατρο, νομίζεις ότι είσαι φίλη της, είσαι δίπλα της, είσαι κοντά της... Τόσο γλυκιά, τόσο αληθινή, τόσο φυσική στο παίξιμό της, τόσο γνήσια, τόσο... υπέροχη!

 

 

Είναι απίστευτο το πώς μια παράσταση μπορεί να αγγίξει ένα τέτοιο θέμα, αυτό της κατάθλιψης και της αυτοχειρίας, με τόσο χιούμορ! Όχι, δεν το αγγίζει ανάλαφρα, αν τυχόν αναρωτηθείτε κάτι τέτοιο, ίσα ίσα το αντίθετο. Απλά δεν σε βαραίνει, δεν σε γεμίζει με αβάσταχτη πικρία και θλίψη. Σε πλημμυρίζει όμως με υπέροχα, γλυκά -ή και γλυκόπικρα- συναισθήματα με όλα αυτά τα υπέροχα πράγματα για το οποία αξίζει να κανείς να ζει. Σου τα περιγράφει ένα κοριτσάκι 7 χρονών, σου τα περιγράφει μια έφηβη κοπέλα, σου τα περιγράφει μια νέα γεμάτη φρεσκάδα και μια ενήλικη πλέον γυναίκα. Και δεν σε κάνει να ξεχνάς ότι θα υπάρξουν και λύπες στη ζωή μας, αλλά ακόμη κι αυτό το περιβάλλει με ομορφιά: «Αν ζήσεις πολλά χρόνια και δεν γνωρίσεις την λύπη, τότε να ξέρεις πως η ζωή σου ξοδεύτηκε έτσι, αδιάφορα». Άλλο όμως η λύπη, άλλο η βαριά και εκτενής χρονικά θλίψη.

 

 

Η κατάθλιψη είναι πλέον μια μάστιγα της σύγχρονης εποχής και εξελίσσεται με γρήγορους ρυθμούς. Οι κοινωνικο-οικονομικές συνθήκες ανά τον κόσμο συμβάλλουν ενεργά σε αυτό και η ανάγκη για θεραπεία είναι περισσότερο επιτακτική από ποτέ. Αυτό που η 7χρονη Μελίνα μας παρουσιάζει ως "λίστα με όλα αυτά τα υπέροχα πράγματα", είναι μάλιστα μία από τις τεχνικές που χρησιμοποιούνται σήμερα -μεταξύ άλλων- για την αντιμετώπιση της κατάθλιψης και ονομάζεται "ημερολόγιο ευγνωμοσύνης": κρατάς ένα ημερολόγιο, όπου σημειώνεις κάθε μέρα έως πέντε πράγματα για τα οποία είσαι ευγνώμων για την ημέρα που πέρασε. Μπορεί να είναι μικρά πράγματα (όπως για παράδειγμα, μίλησα με τη φίλη μου στο τηλέφωνο που είχα καιρό να την ακούσω) ή πράγματα σημαντικά (για παράδειγμα, έγινα θείος / θεία). Ο στόχος είναι να μάθουμε να δίνουμε έμφαση στα καλά πράγματα που μας συμβαίνουν, στις θετικές εμπειρίες και πρόσωπα και τέλος να μάθουμε να αντλούμε ευχαρίστηση από τα όμορφα που συμβαίνουν καθημερινά γύρω μας. 

Η χρήση του ημερολογίου αυτού συνίσταται και σε ανθρώπους που δεν πάσχουν από κατάθλιψη, συνίσταται σε όλους μας, θεωρώντας ότι η ευγνωμοσύνη είναι παράγοντας που οδηγεί στην ευτυχία. Μελέτες έχουν δείξει πως άνθρωποι που ακολούθησαν αυτή την τακτική στη ζωή τους «ένιωθαν πιο αισιόδοξοι, ενθουσιώδεις, αποφασιστικοί, λιγότερο αγχωμένοι, με ισχυρότερο ανοσοποιητικό και μικρότερα ποσοστά κατάθλιψης, ενώ άρχισαν να γυμνάζονται περισσότερο, να πετυχαίνουν τους στόχους τους και να απολαμβάνουν καλύτερες διαπροσωπικές σχέσεις» (πηγή: queen.gr).

Ας ακολουθήσουμε λοιπόν τα βήματα της Μελίνας και ας ψάξουμε να βρούμε μέσα μας όλα αυτά τα υπέροχα πράγματα που μας συμβαίνουν καθημερινά, όλα αυτά τα υπέροχα πράγματα που ξεχνάμε και δεν δίνουμε σημασία μέσα στην καθημερινότητα που μας αναλώνει, όλα αυτά τα υπέροχα πράγματα που ξεπηδούν καθημερινά μπροστά μας. Δεν θα πιστέψετε πόσα πολλά είναι μέχρι να τα καταγράψετε, όπως έκανε για μας η Μελίνα... 1: Παγωτό από την «Αθηναία» ... 1.000.000: Να ακούς ένα δίσκο για πρώτη φορά. Να τον γυρνάς στα χέρια σου, να τον τοποθετείς στο πικάπ και να βάζεις τη βελόνα από πάνω του, και μετά να χαλαρώνεις και να ακούς διαβάζοντας αυτά που λένε οι καλλιτέχνες στο εξώφυλλο και τ' οπισθόφυλλο.

 

 

Tip! Μην αμελήσετε να πάρετε το πρόγραμμα της παράστασης, περιλαμβάνει όλο το κείμενο! Σίγουρα θα θελήσετε να το ξαναδιαβάσετε, όταν η παράσταση δεν θα παίζεται πλέον. Μέχρι τότε, μέχρι 31/3, μπορείτε απλά να την ξαναδείτε :)

 

Μην την χάσετε!

 

Κριτική της παράστασης Όλα αυτά τα υπέροχα πράγματα στο θέατρο Tempus Verum εν Αθήναις