Πρόγραμμα Πειραιώς 260 για το 2018

- θεατρικές παραστάσεις, νέοι δημιουργοί, διεθνείς παραγωγές, χορός -

 

Το πρόγραμμα θα ενημερώνεται διαρκώς, καθώς θα λαμβάνουμε περισσότερες πληροφορίες για το Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου 2018

 

Για το πρόγραμμα Επιδαύρου 2018, πατήστε εδώ

Για το πρόγραμμα που αφορά στο Ηρώδειο 2018, πατήστε εδώ

 


 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ: ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260

 

ΕΝΟΤΗΤΑ: Σύγχρονο ελληνικό θέατρο

Όλες οι παραστάσεις θα έχουν υπέρτιτλους στα αγγλικά και στα ελληνικά για τους κωφούς

 

Παρασκευή 1 - Τετάρτη 6 Ιουνίου (ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 Δ)

Δημήτρης Κουρτάκης

Αποτυχημένες απόπειρες αιώρησης στο εργαστήριό μου

Μια παράσταση εμπνευσμένη από το μπεκετικό σύμπαν 

Ο Δημήτρης Κουρτάκης σπούδασε μουσική στο Παρίσι και συνέθεσε για παραστάσεις χορού και θεάτρου. Από το 2004 σκηνοθετεί στο θέατρο. Είναι η δεύτερη φορά που συνεργάζεται με το Φεστιβάλ Αθηνών (Καφενείο, 2008). Με τις Αποτυχημένες απόπειρες αιώρησης στο εργαστήριό μου, που υπέγραψε το 2017 στο Φεστιβάλ, έδωσε μια παράσταση που ξεχώρισε για τη σπαρακτική ερμηνεία του μπεκετικού λόγου από τον Άρη Σερβετάλη, μέσα σ’ ένα εντυπωσιακό, αρχιτεκτονημένο στην εντέλεια σκηνικό σύμπαν. Διατρέχοντας το πεζογραφικό έργο του κορυφαίου ιρλανδού δραματουργού, ο Δημήτρης Κουρτάκης δημιουργεί μια παράσταση πολυμέσων με ένα επιτελείο σημαντικών διεθνών συνεργατών. Η παράσταση, που αναζητά συγγένειες και παραλληλίες με τη σύγχρονη Ελλάδα σε μια μεταιχμιακή και οριακή ισορροπία, συνομιλεί με εικαστικούς όπως οι Bruce Nauman, Vitto Acconci, Terry Fox, Gordon Matta-Clark, Rachel Whiteread κ.ά. 

Σύλληψη - σκηνοθεσία - σκηνικά: Δημήτρης Κουρτάκης • Δραματουργική επεξεργασία: Δημήτρης Κουρτάκης, Ελένη Παπάζογλου, Αναστασία Τζέλλου • Βίντεο: Jérémie Bernaert • Φωτισμοί: Scott Bolman • Καλλιτεχνική συνεργασία: Έφη Μπίρμπα • Βοηθός σκηνοθέτη: Νατάσα Τριανταφύλλη • Βοηθός σκηνογράφου: Βάσια Λύρη • Εκτέλεση παραγωγής: Ντένια Σαφαρή • Ερμηνεία: Άρης Σερβετάλης. Με την υποστήριξη του ΝΕΟΝ 

 

Παρασκευή 8 - Κυριακή 10 Ιουνίου (ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 Η)

Θωμάς Μοσχόπουλος

Φαρενάιτ 451 

Βασισμένο στη θεατρική διασκευή του έργου του Ραίη Μπράντμπουρυ από τον Φρανσουά Τρυφώ

Από τους σημαντικότερους και πιο δραστήριους σκηνοθέτες της γενιάς του, ο Θωμάς Μοσχόπουλος διακρίνεται για τις παραστάσεις του ήδη από την εποχή του Θεάτρου Αμόρε, του οποίου είχε την καλλιτεχνική συν-διεύθυνση, έως και σήμερα, που διευθύνει το Θέατρο Πόρτα. Έχει συνεργαστεί με πλειάδα ελλήνων ηθοποιών, ενώ έχει σκηνοθετήσει, εκτός από θεάτρο, όπερα και παιδικές παραστάσεις. Μετά την εξαιρετική μεταφορά της Δίκης του Κάφκα πέρσι, φέτος ανεβάζει στο Φεστιβάλ το Φαρενάιτ 451 του Ραίη Μπράντμπουρυ, στη θεατρική διασκευή του Τρυφώ, ο οποίος υπέγραψε και την ομώνυμη ταινία. Σ’ ένα μελλοντικό ολοκληρωτικό καθεστώς, όπου τα βιβλία καταστρέφονται, ο πρωταγωνιστής του έργου, διώκτης αρχικά των αντιφρονούντων, μεταστρέφεται όταν έρχεται σ’ επαφή με τον μυστικό κόσμο των βιβλίων. Πώς μπορεί να σπάσει το εφιαλτικό πρόσωπο του ολοκληρωτισμού; Μπορεί η διεκδίκηση της «προσωπικής ανάγνωσης» να προκαλέσει στο σύστημα ρήγματα ελευθερίας;

Μετάφραση - σκηνοθεσία: Θωμάς Μοσχόπουλος • Σκηνικά: Ευαγγελία Θεριανού • Κοστούμια: Κλαιρ Μπρέισγουελ • Μουσική: Κορνήλιος Σελαμσής • Φωτισμοί: Σοφία Αλεξιάδου • Βοηθός σκηνοθέτη: Ρωμανός Μαρούδης • Παίζουν: Αλέξανδρος Λογοθέτης, Άννα Μάσχα, Ξένια Καλογεροπούλου, Δήμητρα Ματσούκα, Κίττυ Παϊταζόγλου, Μάνος Γαλανής, Θάνος Λέκκας κ.ά. Συμπαραγωγή με το Θέατρο Πόρτα 

 

Σάββατο 23 - Δευτέρα 25 Ιουνίου (ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 Δ)

Κωνσταντίνος Ρήγος

Πορνοστάρ - Η αόρατη βιομηχανία του σεξ της Έλενας Πέγκα

Εμπνευσμένο από δύο ιστορίες του Ρομπέρτο Μπολάνιο

Από το 1990, όταν πρωτοεμφανίστηκε ιδρύοντας το Χοροθέατρο ΟΚΤΑΝΑ, μέχρι σήμερα, ο νέος διευθυντής του Μπαλέτου της ΕΛΣ, Κωνσταντίνος Ρήγος, δεν έχει πάψει να χορογραφεί και να σκηνοθετεί παραστάσεις, πολλές από τις οποίες έχουν περιοδεύσει στο εξωτερικό. Με την Έλενα Πέγκα, που διακρίθηκε για τη «μετα-δραματική» γραφή της ήδη από τη δεκαετία του ’90, πολύ ενδιαφέρουσα όμως και ως πεζογράφο (βραβείο διηγήματος Ιδρύματος Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών, 2012), η συνεργασία του εδραιώθηκε ήδη από το 1999, όταν ο Ρήγος σκηνοθέτησε τα Καινούριa ρούχa του αυτοκράτορα σ’ ένα κλαμπ, πάνω σε μια πασαρέλα, και δέκα χρόνια αργότερα το ξανανέβασε στις Ροές. Φέτος την ξανασυναντά στο τελευταίο έργο της, που μεταγράφει στην ελληνική πραγματικότητα δύο ιστορίες του Ρομπέρτο Μπολάνιο. Με πυκνή, λογοτεχνική γλώσσα, το έργο ξεδιπλώνει τις ιστορίες πρωταγωνιστών του «πλαστικού» κόσμου του πορνό, ενός κόσμου γεμάτου κλισέ, καθρέφτη του μοναχικού σώματος του καθενός. Προσπαθώντας να δει πέρα από στερεότυπα και χαρακτηρισμούς, η Πέγκα φωτίζει τα πρόσωπα πίσω από μια απρόσωπη βιομηχανία, υποβάλλοντας στην αναζήτηση της αληθινής τους ταυτότητας και της αληθινής τους καταγωγής μιαν ατμόσφαιρα μυστηρίου και συγκίνησης.

Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Ρήγος • Σκηνικά: Valentino Marengo • Κοστούμια: Νατάσσα Δημητρίου • Φωτισμοί: Στέλλα Κάλτσου • Video art: Βασίλης Κεχαγιάς • Παίζουν: Κωνσταντίνος Αβαρικιώτης, Λαέρτης Μαλκότσης, Γιάννης Νιάρρος, Θεοδώρα Τζήμου κ.ά. 

 

Κυριακή 1 - Τρίτη 3 Ιουλίου (ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 Η) 

Elephas tiliensis

Οδυσσέας του Τζαίημς Τζόυς

Ένα ορατόριο, ωδή στην καθημερινότητα, επεισόδια 11 & 18 

Οι Εlephas tiliensis ιδρύθηκαν το 2013 από τον Δημήτρη Αγαρτζίδη και τη Δέσποινα Αναστάσογλου. Οι παραστάσεις τους εμπνέονται κατά κύριο λόγο από τον χώρο της λογοτεχνίας. Εμφανίστηκαν με την Περσινή αρραβωνιαστικιά της Ζυράννας Ζατέλη, που γνώρισε μεγάλη επιτυχία, και ακολούθησαν οι παραστάσεις: Αλεξάνδρεια - υπάρχουν αλήθεια και ψεύδος άραγε; (βασισμένη στο Αλεξανδρινό κουαρτέτο του Λόρενς Ντάρελ), Πώς θα ’ναι ο λυτρωτής μου; (βασισμένη στον Μπόρχες), Λούλα του Βαγγέλη Ραπτόπουλου, Persona (βασισμένη στην ταινία του Μπέργκμαν) κ.ά. Τη φετινή θεατρική περίοδο παρουσιάζουν το έργο της κρητικής λαϊκής παράδοσης Η βοσκοπούλα, στο Θέατρο του Νέου Κόσμου. Η παράσταση που ετοιμάζουν για το Φεστιβάλ Αθηνών βασίζεται στα κεφάλαια «Ναυσικά» και «Πηνελόπη» του κορυφαίου έργου του Τζόυς και δημιουργεί ένα ορατόριο για έναν άντρα τραγουδιστή, μια γυναίκα ηθοποιό, ένα χορό γυναικών (Σειρήνες) και μια μουσική μπάντα. Κατά τους Εlephas Τiliensis, η παράσταση θα είναι μια «φιλοσοφική stand up comedy» με κέντρο τη φιγούρα της Πηνελόπης, που δυναμιτίζει την εικόνα του Οδυσσέα, σαρκάζει τη μυθική του υπόσταση και υποσκάπτει τη σύγχρονη Ευρώπη και το ομηρικό της πρότυπο. 

Απόδοση - δραματουργική επεξεργασία - σκηνοθεσία: Δημήτρης Αγαρτζίδης, Δέσποινα Αναστάσογλου • Μουσική: λάμδα • Σκηνικά - κοστούμια: Μαγδαληνή Αυγερινού • Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου • Κίνηση: Μπέτυ Δραμισιώτη • Βοηθός σκηνοθέτη: Ανδριάννα Χαλκίδη • Ηχοληψία: Παναγιώτης Ριζόπουλος • Εκτέλεση παραγωγής: Άννα Γκόμεζ • Παίζουν: Παύλος Παυλίδης (Οδυσσέας / Λεοπόλδος Μπλουμ), Μαρία Σκουλά (Πηνελόπη / Μόλλυ Μπλουμ), Βίκυ Κατσίκα, Μαρία Μοσχούρη, Τατιάνα Άννα Πίττα (Σειρήνες), Ελένη Ποζατζίδου (Μίλλυ Μπλουμ) • Μουσικοί επί σκηνής: Κώστας Κωστίδης (πιάνο, συνθεσάιζερ), Παντελής Νικηφόρος (κιθάρα, λαούτο, μαντολίνο), Θοδωρής Σοφόπουλος (ντραμς, κρουστά). Συμμετέχει 10μελής χορός γυναικών.

 

Τρίτη 10 - Πέμπτη 12 Ιουλίου (ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 Ε)

Ανέστης Αζάς - Πρόδρομος Τσινικόρης

Ελλάς Μονάχου 

Ο Ανέστης Αζάς και ο Πρόδρομος Τσινικόρης έχουν ταυτίσει το όνομά τους με το θέατρο ντοκουμέντο στην Ελλάδα. Το 2010 συνεργάστηκαν στο Ηρώδειο με τους Rimini Protokoll για την εμβληματική παράσταση Ο Προμηθέας στην Αθήνα, που υπήρξε καθοριστική για την πορεία τους. Την επόμενη χρονιά επανήλθαν παρουσιάζοντας το Ταξίδι με τρένο, στο Μέγαρο του ΟΣΕ, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών και συνέχισαν με πολλές άλλες παραστάσεις στην Ελλάδα και τη Γερμανία −μεταξύ τους η Καθαρή πόλη (παραγωγή της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση), μια από τις πιο πολυταξιδεμένες ελληνικές θεατρικές παραγωγές των τελευταίων 30 ετών. Από το 2015 έχουν αναλάβει την καλλιτεχνική διεύθυνση της Πειραματικής Σκηνής -1 του Εθνικού Θεάτρου.

Στο Ελλάς Μονάχου το σκηνοθετικό δίδυμο Αζά - Τσινικόρη συνεχίζει τη θεατρική του έρευνα πάνω στο ζήτημα της μετανάστευσης σήμερα. Εστιάζοντας στον μικρόκοσμο των Ελληνογερμανών του Μονάχου, η παράσταση θεματοποιεί σκηνικά τη συνεχιζόμενη κρίση της οικονομίας και της δημοκρατίας στην Ευρώπη και επιχειρεί μια ακτινογραφία των αξιών και των κανόνων που διέπουν το εργασιακό τοπίο στη σημερινή παγκοσμιοποιημένη κοινωνία. Μια παραγωγή του θεάτρου Kammerspiele του Μονάχου, με πρεμιέρα στις 26 Μαρτίου 2018. Το κείμενο θα προκύψει μέσα από συνεντεύξεις με πραγματικά πρόσωπα και μετά από επιτόπια έρευνα.

Κείμενο - σκηνοθεσία: Ανέστης Αζάς, Πρόδρομος Τσινικόρης • Δραματουργία: Christine Milz • Σκηνικά - κοστούμια: Ελένη Στρούλια • Συμμετέχουν: Πολίτες του Μονάχου από την Ελλάδα. (Η διανομή θα ολοκληρωθεί το επόμενο διάστημα). Παραγωγή της Münchner Kammerspiele σε συμπαραγωγή με το Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου

 

Κυριακή 15 - Τρίτη 17 Ιουλίου (ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 Η)

Άντζελα Μπρούσκου

Άγγελος εξολοθρευτής 

Διασκευή πάνω στο ομώνυμο κινηματογραφικό έργο του Λουίς Μπουνιουέλ 

Γνωστή για την αιχμηρή ματιά και την τολμηρή αισθητική της, η Άντζελα Μπρούσκου έχει σκηνοθετήσει κάποια από τα σημαντικότερα έργα του παγκόσμιου δραματολογίου, ενώ έχει συνεργαστεί ως ηθοποιός με πολλούς έλληνες σκηνοθέτες. Το 1993 ίδρυσε με την ηθοποιό Παρθενόπη Μπουζούρη την ομάδα Θέατρο Δωματίου. Φέτος διασκευάζει και σκηνοθετεί για το Φεστιβάλ τον Άγγελο εξολοθρευτή (The Exterminating Angel, 1962) του Λουίς Μπουνιουέλ, μια μακάβρια κωμωδία με καυστική ματιά πάνω στην ανθρώπινη φύση, που μπορεί να κρύβει άγρια ένστικτα και ανομολόγητα μυστικά.

Διασκευή - σκηνοθεσία: Άντζελα Μπρούσκου • Σκηνικά - εικαστική επιμέλεια: Μαρία Παπαδημητρίου • Μουσική: Nalyssa Green • Κίνηση: Βάλια Παπαχρήστου • Φωτισμοί: Στέλλα Κάλτσου • Παίζουν: Θέμις Μπαζάκα, Παρθενόπη Μπουζούρη, Γεωργιάννα Νταλάρα, Κωνσταντίνα Αγγελοπούλου κ.ά. • Οργάνωση - εκτέλεση παραγωγής: Ευάγγελος Κώνστας - Constantly Productions

 

Τρίτη 17 - Πέμπτη 19 Ιουλίου (ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 Ε)

blindspot theatre group / Μιχάλης Κωνσταντάτος - Γιώτα Αργυροπούλου

Βρικόλακες

Βασισμένο στο έργο του Ερρίκου Ίψεν

Η ομάδα blindspot theatre group ιδρύθηκε το 2009 από τον σκηνοθέτη Μιχάλη Κωνσταντάτο και την ηθοποιό Γιώτα Αργυροπούλου με σκοπό τη δημιουργία παραστάσεων που παντρεύουν διαφορετικές τέχνες –θέατρο, εικαστικά, κινηματογράφο, μουσική, νέες τεχνολογίες– και απώτερο στόχο τη δημιουργία μιας νέας αισθητικής γλώσσας. Έχουν παρουσιάσει τις δουλειές τους στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, ενώ η περφόρμανς τους Ένα άτομο τη φορά επιλέχθηκε από τη Μαρίνα Αμπράμοβιτς για την έκθεση «As One» στο Μουσείο Μπενάκη. Ο Μιχάλης Κωνσταντάτος απέσπασε διεθνή βραβεία ως σκηνοθέτης κινηματογράφου τόσο για τις μικρού μήκους ταινίες Two Times Now και Only For Εver, όσο και για τη μεγάλου μήκους Luton, ενώ η τελευταία παράσταση της ομάδας Hotel ξεχώρισε στον ευρωπαϊκό διαγωνισμό του σημαντικού γερμανικού φεστιβάλ Berliner Festspiele. Στην παράσταση που δημιουργούν για το φετινό Φεστιβάλ Αθηνών, οι blindspot αναζητούν έναν τόπο συνάντησης του ιψενικού κόσμου με το σήμερα. Το κείμενο δημιουργείται με αποσπάσματα από το έργο του Ίψεν και με νέα κείμενα, που θα προκύψουν από τη συμμετοχή του κόσμου κατά τη διάρκεια της έρευνας και των δοκιμών.

Σύλληψη - δραματουργία: Γιώτα Αργυροπούλου, Μιχάλης Κωνσταντάτος (blindspot theatre group) • Σκηνοθεσία: Μιχάλης Κωνσταντάτος • Συγγραφή κειμένων: Ορφέας Απέργης • Δραματουργική συνεργασία: Παναγιώτα Κωνσταντινάκου • Οργάνωση παραγωγής: Βασίλης Παναγιωτακόπουλος • Μουσική: Γιώργος Πούλιος • Φωτισμοί: Θύμιος Μπακατάκης • Κίνηση: Ίρις Καραγιάν • Σκηνικά: Κώστας Παππάς • Παίζουν: Γιώτα Αργυροπούλου, Νικόλας Παπαγιάννης, Πηνελόπη Τσιλίκα, Γιώργος Φριντζήλας

 

Οι παραστάσεις Αποτυχημένες απόπειρες αιώρησης στο εργαστήριό μου, Φαρενάιτ 451, Πορνοστάρ και Οδυσσέας περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα «Αθήνα - Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου 2018 ΟΥΝΕΣΚΟ». Mε τη στήριξη του Δικτύου Πολιτισμού του Δήμου Αθηναίων Athens Culture Net, με ιδρυτικό δωρητή το ΄Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος.

 


 

ΕΝΟΤΗΤΑ: Νέοι δημιουργοί

 

Τρίτη 26 - Πέμπτη 28 Ιουνίου (ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 Β)

Violet Louise 

Παράξενες ιστορίες του Έντγκαρ Άλλαν Πόε

Oπτικοακουστική παράσταση, βασισμένη στη διασκευή ποιημάτων και διηγημάτων του συγγραφέα

Η Βάιολετ Λουίζ σπούδασε μουσική, υποκριτική και νομική και ασχολήθηκε με τη σύνθεση ήχου για το θέατρο, τον κινηματογράφο και τις παραστατικές τέχνες. Aπό το 2012 ερευνά το πεδίο της πολυμεσικής αφήγησης, εμπνευσμένη από την έννοια του μοντάζ και μέσα από τον συγκερασμό διαφορετικών τεχνών και «συγκεκριμένης μουσικής» (musique concrète). Στις σκηνοθεσίες της υπογράφει τη μουσική, τα ηχητικά και τα οπτικά υλικά. Για το Φεστιβάλ Αθηνών 2018 διασκευάζει σε συναυλία/ηχητική παρτιτούρα τα πιο γνωστά ποιήματα και αφηγήματα του Πόε. Ο λόγος γίνεται ήχος και μεταφέρει σε εικόνες τον σκοτεινό και μυστηριώδη κόσμο του Πόε, από μια νεαρή δημιουργό που έχει διακριθεί τα τελευταία χρόνια σε ανάλογα εγχειρήματα. 

Σκηνοθεσία - μoυσική - δραματουργία: Violet Louise • Σχεδιασμός συστήματος αναπαραγωγής ήχου & εικόνας: Studio 19 • Σχεδιασμός φωτισμού: Σάκης Μπιρμπίλης • Παίζουν: Aγλαΐα Παππά, Λουίζα Κωστούλα. H παράσταση περιλαμβάνεται στο πρόγραμμα «Αθήνα - Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου 2018 ΟΥΝΕΣΚΟ». Mε τη στήριξη του Δικτύου Πολιτισμού του Δήμου Αθηναίων Athens Culture Net, με ιδρυτικό δωρητή το ΄Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος.

 

Τετάρτη 4 - Παρασκευή 6 Ιουλίου (ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 Ε)

Μάρθα Μπουζιούρη

Αμάρυνθος 

Απόφοιτος του Θεάτρου Τέχνης Κάρολος Κουν και του Τμήματος Επικοινωνίας και ΜΜΕ του ΕΚΠΑ, και υποψήφια διδάκτωρ Κοινωνικής Ανθρωπολογίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, η Μάρθα Μπουζιούρη εστιάζει τη σκηνοθετική δουλειά της στη φόρμα του θεάτρου ντοκιμαντέρ, με άξονα την εθνογραφική έρευνα, την οποία εμπλουτίζει με πολυμεσικά στοιχεία και παράλληλες δράσεις διαλόγου. Η παράσταση που θα σκηνοθετήσει στο Φεστιβάλ θα βασιστεί σε εθνογραφική έρευνα πάνω σ’ ένα περιστατικό που συνέβη πριν από μερικά χρόνια στην ελληνική επαρχία, στην περιοχή της Αμαρύνθου. Μια βουλγαρικής καταγωγής μαθήτρια εμφανίζεται στο τοπικό αστυνομικό τμήμα και καταθέτει ότι βιάστηκε ομαδικά από τέσσερις συμμαθητές της. Η υπόθεση παίρνει μεγάλες διαστάσεις, σοκάρει την κοινή γνώμη και βάζει τη μικρή κοινότητα στο στόχαστρο μιας άνευ προηγουμένου αρνητικής δημοσιότητας. Εκείνη συσπειρώνεται και υπεραμύνεται των «δικών της παιδιών», αποδίδοντας την ευθύνη στη νεαρή κοπέλα. Η παράσταση επιχειρεί να φωτίσει τους μηχανισμούς κατασκευής της αλήθειας, ενώ παράλληλα διερευνά τους τρόπους με τους οποίους μια τοπική κοινωνία στάθηκε απέναντι στην καταγγελία ενός βιασμού, εξετάζοντας το ρόλο που έπαιξε το φύλο, η καταγωγή και η κοινωνική τάξη της καταγγέλουσας, αντιστικτικά με την υπερέκθεση μιας ήσυχης μέχρι τότε επαρχιακής πόλης. 

Δραματουργία - σκηνοθεσία: Μάρθα Μπουζιούρη • Σύμβουλος έρευνας: Αθηνά Αθανασίου • Ερευνητική Ομάδα - Τμήμα Κοινωνικής Ανθρωπολογίας Παντείου Πανεπιστημίου: Γρηγόρης Γκουγκούσης, Νούρη Διακάκη, Αθηνά Σίμογλου • Σκηνικά - κοστούμια: Ελένη Στρούλια • Φωτισμοί: Ολυμπία Μυτιληναίου • Βίντεο - φωτογραφίες: Δημήτρης Μιχαλάκης • Ηχητικός σχεδιασμός: Voltnoi Brege • Παίζουν: Πολύδωρος Βογιατζής, Θεανώ Μεταξά κ.ά. • Οργάνωση - εκτέλεση παραγωγής: plays2place 

 

Σάββατο 7 - Δευτέρα 9 Ιουλίου (ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 Β)

Ελίζα Σόρογκα

Ρίζες (ντοκιμαντέρ & περφόρμανς)

Η δουλειά της Ελίζας Σόρογκα, με διεθνή παρουσία στον χώρο των παραστατικών τεχνών, εστιάζει στις αναπαραστάσεις του «ανοίκειου» και στη μετουσίωση της καθημερινής ζωής σε παραστατική τέχνη. Τον Μάρτιο του 2017, η περφόρμανς της Women in Agony, κέρδισε το πρώτο βραβείο σύγχρονης τέχνης στον 11ο παγκόσμιο διαγωνισμό Arte Laguna Prize, στην κατηγορία Performance & Video Art, στη Βενετία.  Οι Ρίζες είναι μια παράσταση που συνθέτει την κινηματογραφική με τη σκηνική αφήγηση. Το πρώτο σκέλος αποτελείται από ένα ντοκιμαντέρ όπου αποτυπώνεται η καθημερινότητα τριών ηλικιωμένων γυναικών που ζουν μόνες σε απομονωμένα χωριά της Ηπείρου, από όπου και κατάγεται η σκηνοθέτρια (χωριό Μηλιά, οροσειρά Μουργκάνας). Στο δεύτερο σκέλος, επί σκηνής έρχεται το γυναικείο καραβάνι του πολυφωνικού ομίλου Άνω Δερόπολης και του πολυφωνικού συνόλου «Χαονία», και μοιράζεται με το κοινό προσωπικές ιστορίες που μετουσιώνονται σε τραγούδι. Ένας ύμνος στην εσωτερική γυναικεία δύναμη μέσα από ένα πρωτόγνωρο, ιδιαίτερο κράμα του παραδοσιακού και του αβανγκάρντ στοιχείου.

Σύλληψη - σκηνοθεσία: Ελίζα Σόρογκα • Μουσική διεύθυνση: Αλέξανδρος Λαμπρίδης • Διεύθυνση φωτογραφίας: Αίγλη Δράκου • Σχεδιασμός ήχου - σύνθεση: Δημήτρης Μυγιάκης • Σκηνογραφία - ενδυματολογική επιμέλεια: Εύα Γουλάκου • Σχεδιασμός φωτισμού: Χριστίνα Θανάσουλα

 


 

ΕΝΟΤΗΤΑ: Αφιέρωμα στη Λούλα Αναγνωστάκη (Παρασκευή 1 - Παρασκευή 22 Ιουνίου)

 

Αναδρομική έκθεση - Εργαστήριο - Ημερίδα (ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 Α)

Eργοτάξιο Λούλα Αναγνωστάκη (ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 Ε & Β) & Η πόλη (ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 Β)

Επιμέλεια αφιερώματος: Δήμητρα Κονδυλάκη

 

Προκειμένου να τιμήσει τη σημαντικότερη ελληνίδα δραματουργό του καιρού μας, που έφυγε από τη ζωή τον περασμένο Οκτώβριο, το Φεστιβάλ πραγματοποιεί ένα φιλόδοξο αφιέρωμα στο έργο της και μας τη συστήνει εκ νέου. Η μήτρα του αφιερώματος θα είναι μια αναδρομική έκθεση που θα καλύπτει τις σημαντικότερες πτυχές του έργου της από τη δεκαετία του ’60 ως σήμερα (αρχειακή έρευνα - δραματουργική συνεργασία για τη διοργάνωση της έκθεσης: Γρηγόρης Ιωαννίδης - Μάνος Καρατζογιάννης, σκηνογραφική μελέτη: Λουκία Μάρθα - Αλέξανδρος Βαζάκας). Το αφιέρωμα θα περιλαμβάνει επίσης μια επτάωρη παράσταση, σε δύο μέρη, που σκηνοθετεί η Ρούλα Πατεράκη, το Εργοτάξιο Λούλα Αναγνωστάκη, μεταδραματουργική προσέγγιση του συνόλου των θεατρικών της, με συμμετοχή των κυριότερων ηθοποιών που σφράγισαν τις παραστάσεις τους, καθώς και μια παράσταση της Πόλης (1965), έργου-σταθμού στη δραματουργία της, σε σκηνοθεσία Γιάννη Μόσχου. Το αφιέρωμα θα συμπληρωθεί από τη διοργάνωση ενός συμποσίου με τη συμμετοχή δημιουργών που έχουν σχετιστεί με τη Λούλα Αναγνωστάκη, ανθρώπων του θεάτρου, θεωρητικών αλλά και ανθρώπων από τον κόσμο της γραφής και της λογοτεχνίας, ορίζοντας έτσι και ως διακριτά πεδία προσέγγισης του έργου της τη θεατρική πράξη, τη θεωρία, τη λογοτεχνική γραφή. 

Σε μια εποχή που το πολιτικό ταυτίζεται με το εξωστρεφές, το αφιέρωμα σε μια γυναίκα δραματουργό που προσεγγίζει το πολιτικό από μια εσωτερική, χαμηλόφωνη, υπαρξιακή σκοπιά έχει για μας ιδιαίτερη σημασία. Θέατρο της μνήμης, θέατρο της υπόγειας εγγραφής του ιστορικού στο προσωπικό, θέατρο που διερευνά σε βάθος την ανάγκη της διαφοράς, της ατομικότητας, της αντίστασης σε μια συλλογική μοίρα, το θέατρο της Αναγνωστάκη έγινε σημείο αναφοράς της σύγχρονης ελληνικής ταυτότητας συνομιλώντας, ωστόσο, επί ίσοις όροις με την ευρωπαϊκή σκηνή, χάρη στην ιδιαίτερη, προσωπική γλώσσα του. Γι’ αυτό είναι μοναδικό και μας αγγίζει πάντα, με τον τρόπο που ξεκλειδώνει ακόμη πτυχές της πραγματικότητάς μας.

Εργαστήριο

«Από τον δραματικό στον αρχιτεκτονικό χώρο με όχημα τη σκηνογραφία. 

Εικαστικές - χωρικές προσεγγίσεις με αφορμή την έκθεση για τη Λούλα Αναγνωστάκη»

Συνδυάζοντας την καλλιτεχνική με την εκπαιδευτική διάσταση του αφιέρωματος και με αφορμή τον σχεδιασμό της έκθεσης, τον Απρίλιο θα πραγματοποιηθεί τριήμερο εργαστήριο με τη συμμετοχή φοιτητών του Τμήματος Εσωτερικής Αρχιτεκτονικής της Σχολής Καλλιτεχνικών Σπουδών του ΤΕΙ Αθήνας και της Αρχιτεκτονικής Σχολής του Πολυτεχνείου Κρήτης. 

Πώς η χωρική σύλληψη μπορεί να υπηρετήσει καλύτερα τη μετάδοση του δραματικού-συγγραφικού σχεδίου; Πώς μπορεί η περιήγηση σε μια έκθεση να μετατραπεί σε βιωματικό γεγονός; Αυτό είναι το ερώτημα που θα τεθεί, υπό τη διεύθυνση των καθηγητών αρχιτεκτονικής και σκηνογραφίας Λουκίας Μάρθα, Χαράς Αγαλιώτου και Αλέξανδρου Βαζάκα, σε συνεργασία με δραματολόγους και καλλιτέχνες που συμμετέχουν στο συνολικό εγχείρημα. Στόχος του εργαστηρίου θα είναι να εξερευνήσει την έννοια του χώρου ως ενεργού πεδίου που προϋποθέτει την αφηγηματικότητα, τη μεταπλαστικότητα και την κίνηση, προκειμένου να μεταδώσει τη ζωντάνια και την ανησυχία της δημιουργικής διαδικασίας.

Το εργαστήριο θα κινηθεί σε τρεις άξονες:

α. Δημιουργία αρχιτεκτονικών πρωτοτύπων με τη μορφή μακέτας, σχεδίου 2D-3D, βίντεο. 

β. Φωτογραφική και βιντεοσκοπική κάλυψη της δράσης του εργαστηρίου σε όλες τις φάσεις. 

γ. Δημιουργία εικαστικού βίντεο με αφορμή το έργο της Λούλας Αναγνωστάκη. 

Οι πιο ενδιαφέρουσες δημιουργίες των φοιτητών (μακέτες, σχέδια, βίντεο, φωτογραφίες) που θα προκύψουν από το εργαστήριο θα εκτεθούν σε ειδικό χώρο στο πλαίσιο της προγραμματισμένης έκθεσης. 

 

Κυριακή 10 - Τρίτη 12 Ιουνίου (ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 Β)

Γιάννης Μόσχος

Η πόλη

Από τους πιο ταλαντούχους σκηνοθέτες της γενιάς του, αλλά και θεατρολόγος (με διδακτορικό πάνω στο έργο του Ίψεν) και μεταφραστής (η σύνθεσή του από διηγήματα του Τσέχοφ Διασκεδαστικές ιστορίες περί θνητότητας παίχτηκε για δύο χρονιές συνεχόμενα, το 2014 και το 2015) ο Γιάννης Μόσχος εμφανίζεται για δεύτερη φορά στο Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου. Φέτος σκηνοθετεί την Πόλη από την ομώνυμη τριλογία (Η διανυκτέρευση, Η πόλη, Η παρέλαση) που πρωτοπαρουσιάστηκε στο Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν το 1965. Στην Πόλη η Λούλα Αναγνωστάκη, 53 χρόνια πριν, μιλάει προφητικά για έναν κόσμο που νοσεί βαθιά. Το έργο της επιστρέφει στο Φεστιβάλ σε μια νέα σκηνική εκδοχή όπου η ζωντανή θεατρική δράση θα συνδιαλέγεται με κινηματογραφημένες προβολές. Η εικόνα θα μεγεθύνει τις λεπτομέρειες της σκηνικής δράσης, φωτίζοντας τη βιαιότητα που κρύβεται στα πρόσωπα της Αναγνωστάκη αλλά και μέσα σε όλους μας. Ο Γιάννης Μόσχος αποπειράται μια σύζευξη της κινηματογραφικής εικόνας και της θεατρικής δράσης, σε συνεργασία με μια ομάδα καταξιωμένων καλλιτεχνικών συνεργατών. 

Σκηνοθεσία: Γιάννης Μόσχος • Σκηνικά - κοστούμια: Τίνα Τζόκα • Κινηματογραφήσεις: Χρήστος Δήμας • Κίνηση: Ανθή Θεοφυλίδη • Ηχητικό περιβάλλον: Νίκος Βίττης • Φωτισμοί: Λευτέρης Παυλόπουλος • Φωτογραφίες: Ελίνα Γιουνανλή • Βοηθός σκηνοθέτη: Εύη Νάκου • Βοηθοί σκηνογράφου: Τζέλα Χριστοπούλου - Μαίρη Αντωνοπούλου • Παίζουν: Μιχάλης Συριόπουλος (Κίμων), Λουκία Μιχαλοπούλου (Ελισάβετ), Θέμης Πάνου (Φωτογράφος) 

 

Κυριακή 17 - Τρίτη 19 Ιουνίου (ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 Ε & Β)

Ρούλα Πατεράκη

Εργοτάξιο Λούλα Αναγνωστάκη

Μεταδραματουργία στα κείμενα της Λούλας Αναγνωστάκη

 

Ηθοποιοί που την είδαν

Ηθοποιοί που την γνώρισαν

Ηθοποιοί που την ερμήνευσαν

Ηθοποιοί που την φαντάστηκαν 

ξαναζωντανεύουν τα έργα της με επιστέγασμα τον Ουρανό κατακόκκινο από τη Ρούλα Πατεράκη.

[Παράσταση σε δύο μέρη. Διάρκεια κάθε μέρους: 180΄] 

Δραματουργία: Μάνος Λαμπράκης, Ρούλα Πατεράκη, Θοδωρής Τσαπακίδης • Σκηνοθεσία: Ρούλα Πατεράκη • Σκηνικά - κοστούμια: Απόλλων Παπαθεοχάρης • Βοηθός σκηνοθέτη: Δανάη Παπουτσή

 


 

ΗΜΕΡΙΔΑ

 

Σάββατο 16 Ιουνίου (ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 Β)

Ενωση Ελλήνων Κριτικών Θεάτρου και Παραστατικών Τεχνών

«Θεατρική πρωτοπορία στην Ελλάδα του 21ου αιώνα»

Υπάρχει ελληνική θεατρική πρωτοπορία σήμερα; Ποιες είναι οι υφολογικές και θεματολογικές της συνισταμένες; Ποιο είναι το πλαίσιο (ιδεολογικό, κοινωνικό, κλπ.) μέσα στο οποίο αναπτύσσεται; Ποια η σχέση θεατρικής πρωτοπορίας και «θεσμών»; 

Μια ανοιχτή συζήτηση ανάμεσα σε κριτικούς θεάτρου και δημιουργούς/συντελεστές της θεατρικής πράξης (σκηνοθέτες, ηθοποιούς, συγγραφείς, θεατρικούς παραγωγούς κ.ά.) με στόχο να προσεγγιστούν τα παραπάνω ερωτήματα.

 


 

ΕΝΟΤΗΤΑ: ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΠΑΡΑΓΩΓΕΣ

 

Παρασκευή 1 - Κυριακή 3 Ιουνίου (ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 Η)

Nature Theater of Oklahoma - EnKnapGroup 

Το κυνήγι της ευτυχίας (ΗΠΑ, 2017)

Οι Πάβολ Λίσκα και Κέλλυ Κούπερ, ιδρυτές της βραβευμένης με Obie ομάδας Nature Theater of Oklahoma, πραγματεύονται τον μύθο και την παρακαταθήκη του αμερικανικού ονείρου. Μέσα σε ένα σαλούν, ένας μεξικανός μπάρμαν, ένας αυστριακός πωλητής, η αναπαράσταση μιας «ειρηνευτικής επέμβασης» στη Βαγδάτη, ένα μαγικό φίλτρο και καουμπόικοι χοροί, χαρούμενοι όσο και ανατριχιαστικοί, συνθέτουν ένα θεοπάλαβο σύμπαν, μια παρωδία των αμερικανικών κλισέ και των σπαγγέτι γουέστερν. Το ιδρυτικό έγγραφο του αμερικανικού κράτους, η Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας, ορίζει την «επιδίωξη της ευτυχίας» ως ένα από τα αναφαίρετα δικαιώματα του ανθρώπου, το οποίο οι κυβερνήσεις είναι υποχρεωμένες να προασπίζουν. Τι ορίζουμε όμως ως ευτυχία; Σε ποιες σκοτεινές περιοχές την κυνηγά ο καθένας μας; Σε ποια μακρινά σύνορα θα περιπλανηθούμε για να την ανακαλύψουμε; Μήπως η αναζήτησή της θα καταλήξει σε ένα ανίερο χολιγουντιανό μπλοκμπάστερ; Το νεοϋορκέζικο Nature Theater of Oklahoma, που δανείζεται το όνομά του από την Αμερική του Κάφκα, συνεργάζεται με έξι εκπληκτικούς χορευτές της διεθνώς αναγνωρισμένης σλοβενικής ομάδας EnKnapGroup και δημιουργεί ένα σουρρεαλιστικό παραμύθι για τον βίαιο δυτικό επεκτατισμό. 

Με αγγλικούς και ελληνικούς υπέρτιτλους

Κείμενο - σκηνοθεσία: Pavol Liska, Kelly Copper • Ερμηνευτές EnKnapGroup: Luke Thomas Dunne (Ηνωμένο Βασίλειο), Ida Hellsten (Σουηδία), Bence Mezei (Ουγγαρία), Lada Petrovski Ternovšek (Κροατία), Jeffrey Schoenaers (Βέλγιο), Ana Štefanec Knez (Σλοβενία) • Παραγωγή: EN-KNAP Productions • Συμπαραγωγή: Théâtre de la Ville, steirischer herbst • Φωτισμοί: Luka Curk • Κοστούμια: Katarina Škaper • Κοστούμια από το Atelje d.o.o. • Βοηθός σκηνοθέτη για τους EnKnapGroup: Nohemi Barriuso • Σκηνική διεύθυνση: Luka Curk • Τεχνική διεύθυνση: Španski Borci - Τεχνική ομάδα των EN-KNAP • Φωτογραφία και βίντεο: Andrej Lamut • Εκτέλεση παραγωγής: Karmen Keržar • Δημόσιες σχέσεις και επιμέλεια: Nina Smerkol • Διεύθυνση Španski Borci Cultural Centre, EN-KNAP Productions - διεύθυνση παραγωγής: Marjeta Lavrič • Διευθυντής EN-KNAP Productions και καλλιτεχνικός διευθυντής Španski Borci Cultural Centre: Iztok Kovač 

Με την υποστήριξη της Πρεσβείας των ΗΠΑ στη Λιουμπλιάνα

Το πρόγραμμα EN-KNAP Productions έχει την οικονομική υποστηρίξη του Δήμου της Λιουμπλιάνας και του Υπουργείου Πολιτισμού της Σλοβενίας

 

Παρασκευή 15 & Σάββατο 16 Ιουνίου (ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 Δ)

Novosibirsk State Academic Drama Theatre - Timofey Kulyabin 

Οι τρεις αδελφές του Τσέχοφ (Ρωσία, 2015)

Ο Τιμοφέι Κουλιάμπιν, ανερχόμενο αστέρι της θεατρικής σκηνής της Ρωσίας, παρουσιάζει το εμβληματικό έργο του Τσέχοφ σε μια παράσταση ποιητικού ρεαλισμού, με παραδοσιακού τύπου δραματουργία, κάνοντας μία μόνο σημαντική παρέμβαση: ο σκηνοθέτης αφαιρεί τον λόγο από τους χαρακτήρες. Σε μια απόδοση εξολοκλήρου στη νοηματική γλώσσα, η ελάχιστη κίνηση, το παραμικρό βλέμμα, το τρίξιμο του πατώματος, το κλείσιμο της πόρτας, όλα αποκτούν μια ειδική σημασία. Όλως παραδόξως, η απουσία προφορικής γλώσσας, αντί να αποδυναμώνει την επικοινωνία των τσεχοφικών ηρώων, την ενισχύει. Η δυσκολία των χαρακτήρων να επικοινωνήσουν μεταξύ τους -συστατικό στοιχείο του έργου- εξουδετερώνεται όταν καμία λέξη δεν μπορεί να ειπωθεί φωναχτά. Η σιωπή, ως νέα συνθήκη ύπαρξης, φέρνει τους χαρακτήρες πιο κοντά μεταξύ τους, ενώ συγχρόνως τους απομoνώνει από τον υπόλοιπο κόσμο.

Στη ρωσική νοηματική, με ελληνικούς και αγγλικούς υπέρτιτλους

Σκηνοθεσία: Timofey Kulyabin • Σκηνικά: Oleg Golovko • Φωτισμοί: Denis Solntsev • Βοηθός σκηνοθέτη: Natalia Yarushkina • Σύμβουλοι παράστασης για άτομα με προβλήματα ακοής: Veronika Koposova, Tamara Shatula • Δασκάλα νοηματικής: Galina Nishchuk • Υπερτιτλισμός: Ilya Kukharenko, Olga Fedyanina • Φωτογραφία: Frol Podlesnyi • Ήχος: Nina Belkina • Χειρισμός φωτισμών: Anna Kolesnikova • Χειρισμός υπέρτιτλων: Yaroslav Kiselyov, Igor Lipatnikov • Παίζουν: Ilya Muzyko (Αντρέι Σεργκέβιτς Πραζόρωφ), Valeria Kruchinina (Νατάσα-Νατάλια Ιβάνοβνα), Irina Krivonos (Όλγα), Daria Emelyanova (Μάσα), Linda Akhmetzyanova (Ιρίνα), Denis Frank (Φιόντορ Ιλίτς Κουλίγκιν), Pavel Polyakov (Αλεξάντρ Ιγνάτιεβιτς Βερσίνιν), Anton Voinalovich (Νικολάι Βόλβιτς Τούζεμπαχ), Konstantin Telegin (Βασίλι Βασίλιεβιτς Σολένυι), Andrei Chernykh (Ιβάν Ρομάνιτς Τσεμπουτίκιν), Alexei Mezhov (Αλεξέι Πετρόβιτς Φεντότικ), Sergey Bogomolov (Βλαντίμιρ Κάρλοβιτς Ρόντε), Sergey Novikov (Φεραπόντ), Elena Drinevskaya (Ανφίσα)

 

Τετάρτη 20 - Παρασκευή 22 Ιουνίου (ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 Η)

Proton Theatre - Kornél Mundruczó

Απομίμηση ζωής (Ουγγαρία, 2016)

Ο ούγγρος δεξιοτέχνης του θεάτρου και του κινηματογράφου (Λευκός θεός) και καλλιτεχνικός διευθυντής του Proton Theatre, Κορνέλ Μουντρούτσο, θέτει το ερώτημα κατά πόσον μπορούμε να ορίσουμε τη μοίρα μας ή αν αυτή είναι προδιαγεγραμμένη. Ένας άντρας εμφανίζεται στο διαμέρισμα μιας γυναίκας στη Βουδαπέστη, με σκοπό να της κάνει έξωση. Στην πορεία, ο ήρωας έρχεται αντιμέτωπος με τη συνείδησή του, αλλά και με τα σκοτεινά μυστικά του διαμερίσματος. Εγκλωβισμένοι σε μια ζωή αυτοματοποιημένων συνηθειών, μακριά από κάθε σύνδεση με την τρέχουσα κοινωνικοπολιτική κατάσταση, οι χαρακτήρες του έργου ζουν μια «απομίμηση ζωής», όπως μαρτυρά και ο τίτλος. Εν μέσω μιας διαδικασίας έξωσης, το διαμέρισμα γίνεται ο μικρόκοσμος ενός περιθωριοποιημένου κοινωνικού στρώματος, μιας τάξης που έχει μάθει ότι η αδικία είναι το αυτονόητο και το αναμενόμενο.

Με ελληνικούς υπέρτιτλους

Κείμενο: Kata Wéber • Σκηνοθεσία: Kornél Mundruczó • Δραματουργία: Soma Boronkay • Σκηνικά: Márton Ágh • Κοστούμια: Márton Ágh, Melinda Domán • Φωτισμοί: András Éltető • Μουσική: Asher Goldschmidt • Βοηθός σκηνοθέτη: Margit Csonka • Παραγωγή: Dóra Büki • Διεύθυνση παραγωγής: Zsófia Csató • Βοηθός παραγωγής: Ágota Kiss • Τεχνική διεύθυνση: András Éltető • Τεχνικός φωτισμών: Zoltán Rigó • Τεχνικός ήχου: Dániel Hidvégi • Σκηνική διεύθυνση: Benedikt Schröter • Props: Tamás Fekete • Φροντιστήριο: Melinda Domán • Βοηθοί σκηνής: Tamás Farkas, Zsolt Zsigri • Παίζουν: Lili Monori (Κυρία Lőrinc Ruszó), Roland Rába (Mihály Sudár), Annamária Láng (Veronika Fenyvesi), Zsombor Jéger (Szilveszter Ruszó), Dáriusz Kozma (Jónás Harcos) 

Συμπαραγωγή: Wiener Festwochen, Βιέννη, Αυστρία· Theater Oberhausen, Γερμανία · La Rose des Vents, Λιλ, Γαλλία · Maillon, Théâtre de Strasbourg / Scène européenne, Γαλλία · Στέγη Σύγχρονων Τεχνών Trafó, Βουδαπέστη, Ουγγαρία · HAU Hebbel am Ufer, Βερολίνο, Γερμανία · HELLERAU - European Center for the Arts, Δρέσδη, Γερμανία · Wiesbaden Biennale, Γερμανία

Με την υποστήριξη των: KUBIK Coworking, Kryolan City, Open Casting, PP Business Centre - Budapest, VisionTeam

 

Παρασκευή 22 - Κυριακή 24 Ιουνίου (ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 Ε)

Jaha Koo 

Cuckoo (Ν. Κορέα, 2017)

Το έργο του 33χρονου νοτιοκορεάτη σκηνοθέτη και συνθέτη Γιάχα Κου ενσωματώνει στοιχεία από διαφορετικά είδη τέχνης, από πολυμέσα και περφόρμανς μέχρι βίντεο, μουσική, κείμενα και εγκαταστάσεις. Στη νέα του παράσταση-διάλεξη, Cuckoo, ο καλλιτέχνης επιχειρεί ένα ταξίδι στα τελευταία είκοσι χρόνια της ιστορίας της Νότιας Κορέας, ανοίγοντας έναν αστείο όσο και γλυκόπικρο διάλογο με τρεις νοήμονες, ομιλούσες μηχανές μαγειρέματος ρυζιού. 

Πριν από είκοσι χρόνια, η Νότια Κορέα βίωσε μια μεγάλη οικονομική κρίση, ανάλογη με αυτήν που πλήττει την Ευρώπη σήμερα. Ο δημιουργός συνομιλεί με τις τρεις μηχανές για το πόσο καταλυτικά επηρέασε η κρίση τη δική του γενιά, για την ανεργία, τη μοναξιά και την έντονη αίσθηση απομόνωσης που βιώνει ο ίδιος και οι συνομήλικοί του – ένα συναίσθημα που αποδίδει με την αμετάφραστη σε άλλες γλώσσες λέξη golibmuwon, η οποία χαρακτηρίζει τις ζωές πολλών νεαρών συμπατριωτών του.

Με ελληνικούς υπέρτιτλους

Σύλληψη - σκηνοθεσία - μουσική - βίντεο: Jaha Koo • Ερμηνεία: Hana, Duri, Seri & Jaha Koo • Cuckoo hacking: Idella Craddock • Σκηνικά - χρήση πολυμέσων: Eunkyung Jeong • Σύμβουλος δραματουργίας: Dries Douibi • Παραγωγή: Kunstenwerkplaats Pianofabriek • Συμπαραγωγή: Bâtard Festival • Με την υποστήριξη των: CAMPO, STUK, BUDA, DAS, SFAC

 

Πέμπτη 5 - Σάββατο 7 Ιουλίου (ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 Δ)

Mapa Teatro 

Ο αποχαιρετισμός (Κολομβία, 2017)

Παράσταση που συνδυάζει θέατρο, εγκατάσταση και οπτικοακουστικά υλικά, Ο αποχαιρετισμός είναι το τελευταίο μέρος του τρίπτυχου Ανατομία της βίας στην Κολομβία, το οποίο εξετάζει τις διάφορες πτυχές της βίας στη συγκεκριμένη χώρα. Η Χάιντι Αμπντερχάλντεν και ο αδελφός της Ρολφ, που διευθύνουν το Mapa Teatro, παρουσιάζουν τη δική τους εκδοχή για το φάντασμα της κολομβιανής επανάστασης, σ’ ένα σκηνικό που παραπέμπει σε τροπικό δάσος. Στα τέλη του 2016 υπογράφεται ειρηνευτική συμφωνία μεταξύ της κυβέρνησης της Κολομβίας και της παλαιότερης ενεργής επαναστατικής οργάνωσης της Ν. Αμερικής, των Επαναστατικών Ενόπλων Δυνάμεων της Κολομβίας (FARC), βάζοντας τέλος σε 52 χρόνια εμφύλιας διαμάχης. Ξαφνικά τα στρατόπεδα των ανταρτών ανοίγουν για δημοσιογράφους από ολόκληρο τον κόσμο και μετατρέπονται σε εθνογραφικά μουσεία. Τα εμβλήματα και οι πρακτικές μιας επανάστασης που απέτυχε εκτίθενται στο κοινό. Μετά από μισό αιώνα πολέμου, η υπογραφή της ειρήνης σηματοδοτεί το τέλος μιας ουτοπίας, τον αποχαιρετισμό στο παλαιότερο επαναστατικό όνειρο της Λατινικής Αμερικής. 

Με ελληνικούς και αγγλικούς υπέρτιτλους

Σύλληψη - σκηνοθεσία: Heidi Abderhalden, Rolf Abderhalden • Δραματουργία: Mapa Teatro, με τη συμμετοχή των Martha Ruíz, Matthias Pees, Laymert García Dos Santos, Jean Tible, Giulia Palladini • Μουσική - ήχος: Juan Ernesto Díaz • Σκηνικά: Pierre Henri Magnin • Φωτισμός - τεχνική διεύθυνση: Jean François Dubois • Κοστούμια: Elizabeth Abderhalden • Μάσκες: Christian Probst, Juan Alberto Orrego • Live video: Ximena Vargas • Σκηνική διεύθυνση: José Ignacio Rincon • Παίζουν: Heidi Abderhalden, Rolf Abderhalden, Agnes Brekke, Julián Díaz, Andrés Castañeda, Miguel Molina, Santiago Sepúlveda • Παραγωγή: Mapa Teatro, Ximena Vargas, José Ignacio Rincon - Les Indépendances, Camille Barnaud • Συμπαραγωγή: Théâtre de la Ville - Paris με το Festival d’Automne à Paris, Théâtre Vidy-Lausanne, Festival Sens Interdits, La rose des vents, Next Festival Mousonturm 

 

Κυριακή 8 - Τρίτη 10 Ιουλίου (ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 Η)

Nowy Teatr - Krzysztof Warlikowski

We Are Leaving (Πολωνία, 2018)

Βασισμένο στο Suitcase Packers του Χανόχ Λεβίν

Το τρομερό παιδί της πολωνικής σκηνής, ο Κριστόφ Βαρλικόφσκι, διασκευάζει ξανά έναν από τους αγαπημένους του συγγραφείς, σε μια παράσταση που θα κάνει πρεμιέρα στη Βαρσοβία τον Ιούνιο του 2018. Μετά το Κρουμ, βασισμένο στο ομώνυμο θεατρικό του Χανόχ Λεβίν, που παρουσιάστηκε στο Φεστιβάλ Αθηνών 2008 και τιμήθηκε με το Ευρωπαϊκό Βραβείο Θεάτρου, ο Βαρλικόφσκι καταδύεται εκ νέου στο θεατρικό σύμπαν του σπουδαίου ισραηλινού δραματουργού. Στην παράσταση με τίτλο εργασίας We Are Leaving ο σκηνοθέτης εστιάζει σε όλους εκείνους που έχουν να επιλέξουν μεταξύ δύο πραγμάτων: είτε να αφεθούν στη μοίρα τους και να πεθάνουν είτε να φτιάξουν τις βαλίτσες τους και να φύγουν όσο το δυνατόν πιο μακριά, με άγνωστο προορισμό. Το κείμενο του Λεβίν λειτουργεί ως αφετηρία πάνω στην οποία δομείται η παράσταση. Ο υπότιτλος του έργου -Κωμωδία με οκτώ κηδείες- έχει μια σχεδόν μουσική ποιότητα, που αντανακλάται στην καλοκουρδισμένη «ορχήστρα» του Βαρλικόφσκι, τους εξαιρετικούς ηθοποιούς που συνεργάζονται με τον σκηνοθέτη εδώ και χρόνια. Ακόμα και όταν δεν βρισκόμαστε σε καιρούς πολέμου, η ζωή μας δεν είναι άμεσα συνυφασμένη με την ειρήνη, γι’αυτό και αναγκαζόμαστε να «φύγουμε», όπως μοιάζει να υπονοεί η παράσταση: «Δεν είναι ώρα για συμβιβασμούς. Τουναντίον, είναι ώρα να φεύγουμε - ας φύγουμε εδώ και τώρα!»

Με ελληνικούς υπέρτιτλους

Σκηνοθεσία: Krzysztof Warlikowski • Σκηνικά - κοστούμια: Małgorzata Szczęśniak • Φωτισμοί: Felice Ross • Μουσική: Paweł Mykietyn • Παίζουν: Bartosz Bielenia, Agata Buzek, Andrzej Chyra, Magdalena Cielecka, Ewa Dałkowska, Bartosz Gelner, Małgorzata Hajewska-Krzysztofik, Wojciech Kalarus, Marek Kalita, Dorota Kolak, Zygmunt Malanowicz, Maja Ostaszewska, Jaśmina Polak, Piotr Polak, Jacek Poniedziałek, Magdalena Popławska

 


 

ΕΝΟΤΗΤΑ: ΧΟΡΟΣ

 

Δευτέρα 4 - Τετάρτη 6 Ιουνίου (ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 Ε)

Arkadi Zaides 

TALOS (Ισραήλ / Γαλλία, 2015)

Ο Αρκάντι Ζαΐντες γεννήθηκε στη Λευκορωσία, μετανάστευσε στο Ισραήλ σε ηλικία 11 ετών και ζει πλέον στη Γαλλία. Το συγκεκριμένο έργο είναι αποτέλεσμα διετούς έρευνας του ίδιου και των συνεργατών του χορογράφων, δραματουργών, καλλιτεχνών βίντεο και ειδικών στην τεχνητή νοημοσύνη. Διερευνά τη σχέση ανάμεσα στην κίνηση, τις νέες τεχνολογίες παρακολούθησης και το μέλλον των συνόρων. Προέκυψε ως αποτέλεσμα της μελέτης του TALOS, ενός προγράμματος ασφαλείας της Ε.Ε. με στόχο την προστασία και παρακολούθηση των ευρωπαϊκών συνόρων, με τη συμμετοχή 14 οργανώσεων από 10 κράτη-μέλη την περίοδο 2008-13. Το έργο έχει τη μορφή της διάλεξης-παράστασης. Όπως και οι προηγούμενες δουλειές του καλλιτέχνη, εξετάζει τους τρόπους με τους οποίους οι περιορισμοί των συνόρων και οι στρατηγικές παρακολουθήσης χειραγωγούν το ανθρώπινο σώμα και γεννούν μια νέα χορογραφία. Σε μια οθόνη στο πίσω μέρος της σκηνής ζωντανεύουν στιγμιότυπα βασισμένα σε πραγματικό και σε επινοημένο υλικό. Το TALOS παραπέμπει στον μηχανικό φύλακα της Ευρώπης στην αρχαία ελληνική μυθολογία, Τάλω. 

Σύλληψη - σκηνοθεσία: Arkadi Zaides • Σε συνεργασία με τους: Claire Buisson, Nienke Scholts, Jonas Rutgeers, Youness Anzane, Effi & Amir (Effi Weiss & Amir Borenstein), Gabriel Braga, Culture Crew, Amit Epstein, Dyane Neiman, Thalie Lurault, Etienne Exbrayat, Simge Gücük • Διεθνής διανομή: Key Performance - Julia Asperska & Koen Vanhove • Συμπαραγωγή: Les Subsistances, Lyon (FR), CDC Toulouse (FR), NEXT Festival, LilleKortrijk-Tournai (BE-FR), La Maison de la Danse, Lyon (FR), CCNN – Centre Chorégraphique National de Nantes (FR), TanzQuartier Wien, Vienne (AT), Wiesbaden Biennale, Wiesbaden (DE), Teaterhuset Avant Garden, Trondheim (NO), K3 - Zentrum für Choreographie | Tanzplan Hamburg, στο πλαίσιο του project Together Apart, με τη χρηματοδότηση του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Ιδρύματος Πολιτισμού (DE) • Residency: O Espaço do Tempo, Montemor-o-Novo (PT), STUK, Leuven (BE), Kunstenfestivaldesarts (BE), Dialoghi Residencies for Performing Arts in Villa Manin/CSS Udine (IT), Tanz im August/HAU Hebbel am Ufer (DE) • Με τη συμμετοχή του DICRéAM. Με την υποστήριξη του Transfabrik Fund - the Franco-German Fund for performing arts. Institut des Croisements. 

Ο Arkadi Zaides υποστηρίζεται από το Υπουργείο Πολιτισμού και Επικοινωνιών της Γαλλίας

 

Πέμπτη 7 Ιουνίου 

Μια μέρα γεμάτη χορό 

Ανοιχτά μαθήματα, συζητήσεις, παρουσιάσεις, φαγητό, πάρτυ και άλλα

Επιμέλεια: Στεριανή Τσιντζιλώνη & επιμελητική ομάδα

 

Δευτέρα 11 & Τρίτη 12 Ιουνίου (ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 Ε)

Χριστίνα Γουζέλη & Paul Blackman (Ομάδα Jukstapoz)

The Art of Dying 

Η ομορφιά είναι ο τρόπος της φύσης να θυμάται την Εδέμ

T. C. Henley

Η ομάδα Jukstapoz ιδρύθηκε το 2010 με έδρα την Αθήνα και έχει διεθνή παρουσία σε φεστιβάλ και θέατρα ανά τον κόσμο. Το χορογραφικό ύφος της είναι έντονα κινηματογραφικό και διακρίνεται για τη δυναμική σωματική γλώσσα του (physical theatre). Το έργο The Art of Dying είναι ένα σόλο εμπνευσμένο από το τρίπτυχο του Ιερώνυμου Μπος Ο κήπος των επίγειων ηδονών, που με λεπτό χιούμορ και σουρρεαλισμό αποδίδει το εύθραυστο της ανθρώπινης ύπαρξης. Χορός, πολυμέσα και ζωντανή μουσική συνυπάρχουν σε μια παράσταση που εξετάζει τη διαδικασία του «ευ θνήσκειν», αποτυπώνοντας συγχρόνως την ομορφιά της στιγμής ακριβώς πριν επέλθει το τέλος της ζωής. Μέσα σε έναν κήπο στον οποίο κατοικούν τόσο η ζωή όσο και η φθορά, η ερμηνεύτρια συνθέτει ένα τοπίο από μικρόκοσμους σήψης και χαράς. Η μουσική σύνθεση είναι του βραβευμένου λαουτίστα Jozef Van Wissem και θα ερμηνεύεται ζωντανά από τον ίδιο. Ο Wissem είναι Ολλανδός μινιμαλιστής μουσικός με έδρα τη Νέα Υόρκη. Το 2013 κέρδισε το Βραβείο Μουσικής στο Φεστιβάλ των Καννών για την ταινία Mόνο οι εραστές μένουν ζωντανοί. 

Χορογραφία: Χριστίνα Γουζέλη & Paul Blackman • Ερμηνεία: Χριστίνα Γουζέλη • Μουσική σύνθεση και ερμηνεία: Jozef Van Wissem • Φωτισμοί: Περικλής Μαθιέλλης • Βοηθός παραγωγής: Μαριλένα Δάρα • Παραγωγή: Lena John Gomez • Η ομάδα επιχορηγείται από το ΥΠΠΟ για το συγκεκριμένο έργο • Συμπαραγωγή: Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου - Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας - Ομάδα Jukstapoz 

 

Τετάρτη 13 - Παρασκευή 15 Ιουνίου (ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 Η)

Bruno Beltrão - Grupo de Rua 

Inoah (Βραζιλία, 2017)

O βραβευμένος με Bessie Award το 2010 Bruno Beltrão και η ομάδα του Grupo de Rua (1996) θεωρούνται από τους σημαντικότερους δημιουργούς που προέρχονται από το hip hop και το street dance, χωρίς όμως να αρκούνται σε μια μεταφορά του είδους από τον δρόμο στη σκηνή. Μέσα από τα έργα του, που έχουν παρουσιαστεί σε μερικά από τα σημαντικότερα φεστιβάλ και θέατρα του κόσμου, ο Beltrão, που έχει σπουδάσει σύγχρονο χορό και φιλοσοφία, αποδομεί συστηματικά τους κώδικες και τη γλώσσα του hip hop. Οι ερμηνευτές προέρχονται από διάφορα είδη χορού του δρόμου και αναπτύσσουν μια στιβαρή όσο και ριψοκίνδυνη σωματική γλώσσα. Στην πραγματικότητα, η Grupo de Rua είναι κάτι παραπάνω από μια ομάδα χορού: ένα εργαλείο κοινωνικής χειραφέτησης.

Με το έργο Inoah ο δημιουργός, που έρχεται πρώτη φορά στην Ελλάδα, ορμώμενος από τα σκάνδαλα διαφθοράς στη Βραζιλία, τοποθετείται απέναντι στις επικρατούσες πολιτικές συνθήκες και διερωτάται πώς συνδεόμαστε με τον περιβαλλόντα χώρο, πώς διαμορφωνόμαστε από συνθήκες και ιδεολογίες. Μέσα σε μια σχεδόν άδεια σκηνή, δέκα χορευτές χτίζουν μια σχέση ανάμεσα στον εσωτερικό και τον εξωτερικό κόσμο και πραγματεύονται τη συνδιαλλαγή, τη σύγκρουση, τη συνύπαρξη, τη συλλογικότητα.

Σκηνοθεσία: Bruno Beltrão • Βοηθός σκηνοθέτη: Ugo Alexandre Neves • Ερμηνευτές: Bruno Duarte, Cleidson De Almeida “Kley”, Douglas Santos, Igor Martins, João Chataignier, Leandro Gomes, Leonardo Laureano, Linaldo Pantoja “Dhuk”, Ronielson Araújo “Kapu”, Sid Yon • Φωτισμοί: Renato Machado • Κοστούμια: Marcelo Sommer • Μουσική: Felipe Storino • Υποστήριξη: BEIRA • Συμπαραγωγή: Kampnagel (Αμβούργο), Festival de Marseille (Μασσαλία), Wiener Festwochen (Βιέννη), Mousonturm (Φρανκφούρτη), Kunstenfestivaldesarts (Βρυξέλλες), Tanzhaus Nrw (Ντύσσελντορφ)

 

Κυριακή 24 & Δευτέρα 25 Ιουνίου (ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 Η)

Marlene Monteiro Freitas 

of ivory and flesh - statues also suffer (Πορτογαλία / Πράσινο Ακρωτήρι, 2014)

Βραβευμένη με τον Αργυρό Λέοντα για τον Χορό στην Μπιενάλε της Βενετίας (2018), η χορογράφος Μαρλένε Μοντέιρο Φρέιτας έγινε γνωστή στο ελληνικό κοινό για πρώτη φορά πέρυσι με την παράσταση Βάκχες: πρελούδιο κάθαρσης, που παρουσιάστηκε στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών (συμπαραγωγή). Η παράσταση έγινε δεκτή με μεγάλο ενθουσιασμό από θεατές και κριτικούς. Η Φρέιτας, που στην Μπιενάλε χαρακτηρίστηκε «ένα από τα σπουδαιότερα ταλέντα της γενιάς της», επανέρχεται φέτος με ένα προγενέστερο έργο της, το οποίο εμπεριέχει επίσης ένταση, σουρρεαλισμό, υποδόριο χιούμορ, μια αλλόκοτη και ανοίκεια αίσθηση, στοιχεία που έκαναν τις Βάκχες τόσο ιδιαίτερες. Το of ivory and flesh - statues also suffer είναι το πρώτο έργο της χορογράφου για μεγάλο σύνολο και μουσικούς (κρουστά) και περιγράφεται από την ίδια ως «χορός από μαρμαρωμένες φιγούρες». Τα σώματα-αγάλματα παραδόξως χορεύουν, αψηφώντας τους νόμους που απαιτούν το πετρωμένο σώμα να μένει για πάντα καταδικασμένο στην ακινησία. Με πολλαπλές επιρροές − από τις Μεταμορφώσεις του Οβίδιου, και πιο συγκεκριμένα την ιστορία του Πυγμαλίωνα και του Ορφέα, έως το κινηματογραφικό Statues Also Die (1995) των Alain Resnais, Chris Marker και Ghislain Cloquet, μια κριτική προσέγγιση στην αφρικανική τέχνη και στην αποικιοκρατία − η χορογράφος χτίζει με απόλυτη ακρίβεια το ιδιόμορφο σύμπαν της.

Χορογραφία: Marlene Monteiro Freitas • Ερμηνεύουν: Marlene Monteiro Freitas, Andreas Merk, Betty Tchomanga, Lander Patrick, Cookie (κρουστά), Tomás Moital (κρουστά), Miguel Filipe (κρουστά) • Φωτισμοί - σκηνικά: Yannick Fouassier • Ζωντανή μουσική: Cookie (κρουστά) • Μοντάζ - ήχος: Tiago Cerqueira • Έρευνα: João Francisco Figueira, Marlene Monteiro Freitas • Παραγωγή: P.OR.K • Διανομή: Key Performance • Συμπαραγωγοί: O Espaço do Tempo, Montemor-o-Novo (PT)˙ Alkantara Festival, Lisbon (PT)˙ Maria Matos Teatro Municipal, Lisbon (PT)˙ Bomba Suicida, Lisbon (με την υποστήριξη του DGArtes, PT)˙ CCN Rillieux-la-pape (FR)˙ Musée de la danse, Rennes (FR)˙ Centre Pompidou, Paris (FR)˙ Festival Montpellier Danse 2014, Montpellier (FR)˙ ARCADI, Paris (FR)˙ CDC Toulouse/Midi-Pyrénées, Toulouse (FR)˙ Théâtre National de Bordeaux en Aquitaine, Bordeaux (FR)˙ Kunstenfestivaldesarts, Bruxelles (BE)˙ WP Zimmer, Antwerp (BE)˙ NXTSTP (με την υποστήριξη του EU Culture Programme) • Με την υποστήριξη του: ACCCA - Companhia Clara Andermatt, Lisbon (PT) • Ευχαριστίες: Staresgrime (PT), Dr. Ephraim Nold • Εντάσσεται στο δίκτυο [DNA] Departures and Arrivals που χρηματοδοτείται από το Creative Europe Programme/ European Commission.

 

Πέμπτη 28 & Παρασκευή 29 Ιουνίου (ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 Ε)

Ηρώ Αποστολέλλη & Αγνή Παπαδέλη-Ρωσσέτου

Δωμάτια 

Η Ηρώ Αποστολέλλη και η Αγνή Παπαδέλη-Ρωσσέτου είναι νέες και ανερχόμενες δημιουργοί στον ελληνικό χορό. Τα Δωμάτια είναι ένα έργο για πέντε χορεύτριες, οι οποίες λειτουργούν ως ομάδα, διατηρώντας και αναπτύσσοντας, όμως, η καθεμιά τη δική της γλώσσα αφήγησης. Εμβαθύνοντας στο προσωπικό της λεξιλόγιο, κάθε χορεύτρια αρθρώνει την κίνηση ως λόγο στο παρόν, ενώπιον των υπολοίπων και πάντα σε σχέση μαζί τους, υπό τη συνοδεία ζωντανής μουσικής. 

Χορογραφία: Ηρώ Αποστολέλλη & Αγνή Παπαδέλη-Ρωσσέτου • Ερμηνεία: Ηρώ Αποστολέλλη, Κατερίνα Λιόντου, Δανάη Παπαζιάν, Αγνή Παπαδέλη-Ρωσσέτου, Μαρία Φουντούλη • Σχεδιασμός κοστουμιών: Ηρώ Βαγιώτη • Σχεδιασμός φωτισμών: Αλέκος Γιάνναρος • Παραγωγή: Ομάδα Ditto 

Το έργο υποστηρίζεται οικονομικά από το ΥΠΠΟ

 

Σάββατο 30 Ιουνίου & Κυριακή 1 Ιουλίου (ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 Δ)

El Conde de Torrefiel

LA PLAZA (Ισπανία, 2018)

Με έδρα τη Βαρκελώνη, η Tanya Beyeler (Ελβετία) και ο Pablo Gisbert (Ισπανία) συναποτελούν το καλλιτεχνικό ζευγάρι El Conde de Torrefiel. Στα έργα τους επιχειρούν μια σύνδεση ανάμεσα στο κείμενο, τις εικαστικές τέχνες και τη χορογραφία. Το νέο τους, έβδομο κατά σειρά έργο, αποτέλεσμα έρευνας ενός έτους, αποτελεί συμπαραγωγή μεγάλων ευρωπαϊκών φεστιβάλ και θεάτρων και θα κάνει πρεμιέρα το 2018. Η παράσταση διερευνά την έννοια του χωροχρόνου μέσα από την ένταση, τη στάση και τη ρήξη που αποτελούν δομικά στοιχεία της βίας. Οι καλλιτέχνες παρατηρούν τα φυσικά όρια που θέτει ο χώρος και τις φυσικές δυνάμεις που καθορίζουν τις ζωές μας. Αντιμετωπίζουν το σκηνικό σαν ένα είδος δημόσιας αγοράς μέσα στο οποίο διευρύνεται η αντίληψη για τον χωροχρόνο, ένα κυκλικό σκηνικό που κατοικείται από ανθρώπους και μνημεία.

Σύλληψη: El Conde de Torrefiel σε συνεργασία με τους ερμηνευτές • Κείμενο: Pablo Gisbert • Σκηνοθεσία: Tanya Beyeler και Pablo Gisbert • Σκηνικά - κοστούμια - props: Blanca Añón • Φωτισμοί: Ana Rovira • Ήχος: Adolfo Fernández García • Σκηνική διεύθυνση: Isaac Torres • Παίζουν: Gloria March Chulvi, Albert Pérez Hidalgo, Mónica Almirall Batet, Nicolas Carbajal, Amaranta Velarde, David Mallols και 10-15 εγχώριοι χορευτές • Παραγωγή: El Conde de Torrefiel, Kunstenfestivaldesarts (Βρυξέλλες) • Συμπαραγωγή: Wiener Festwochen (Βιέννη), Festival de Marseille, Mousonturm Frankfurt am Main, La Triennale di Milano, Alkantara & Maria Matos Teatro (Λισαβόνα), Festival GREC (Βαρκελώνη), HAU Hebbel am Ufer (Βερολίνο), Vooruit (Γάνδη) • Διεύθυνση περιοδείας: Caravan Production

 

Κυριακή 1 - Τρίτη 3 Ιουλίου (ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 Β)

Γιάννης Μανταφούνης & Manon Parent 

Sing the Positions (2017)

Ο γνώριμος στο κοινό του Φεστιβάλ Αθηνών Γιάννης Μανταφούνης επανέρχεται με το νέο του έργο, το οποίο κινείται μεταξύ χορευτικής παράστασης και μουσικής συναυλίας. Με βάση μια μεθοδολογία αυτοσχεδιασμού που έχουν αναπτύξει με τη Manon Parent ως μουσικοί και χορευτές, καταλαμβάνουν τη σκηνή με τις χορευτικές τους δράσεις, συνδυάζοντας τραγούδια και ηχητικά συμβάντα που δημιουργούνται ζωντανά επί σκηνής, με οδηγό ένα ανοιχτό σενάριο. Μέσα από ποικίλες μουσικές αναφορές, από όπερα μέχρι πειραματική μουσική, οι δύο ερμηνευτές μοιράζονται με το κοινό μια ανάλαφρη αίσθηση παιδικότητας και χαράς. Από τον Αύγουστο του 2017, που έκανε πρεμιέρα, το Sing the Positions έχει παρουσιαστεί 25 φορές σε 7 θέατρα, 7 πόλεις και 3 χώρες. 

Σύλληψη: Γιάννης Μανταφούνης • Χορογραφία - μουσική: Ιωάννης Μανταφούνης & Manon Parent • Φωτισμοί: David Kretonic • Ήχος: David Scrufari • Διεύθυνση παραγωγής: Mélanie Fréguin • Βοηθός παραγωγής: Erin O’Reilly • Παραγωγή: Cie Ioannis Mandafounis • Συμπαραγωγή: ADC-Genève, Tanzhaus-Zürich, Prairie - Pour-cent Culturel Migros, RESO-Fonds des programmateurs • Με την υποστήριξη των Swiss Arts Council Pro Helvetia, SSA, Nestlé for Art foundation, Stanley Thomas Johnson foundation

 

Πέμπτη 12 - Σάββατο 14 Ιουλίου (ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 Δ)

Boris Charmatz

enfant (Γαλλία, 2011)

Ο Μπορίς Σαρμάτς, ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα της αβανγκάρντ σκηνής του χορού τα τελευταία χρόνια, διερευνά την έννοια της πολλαπλότητας, θέτοντας μια σχετικά απλή ερώτηση: πώς γίνεται να υπάρξει σωματική κίνηση χωρίς τη χρήση μυϊκής ενέργειας; Συνεχίζοντας την έρευνα πάνω στις μηχανές που ξεκίνησε σε προηγούμενα έργα του, ο Σαρμάτς προτείνει μια χορογραφία παραδομένων σωμάτων χρησιμοποιώντας ένα αμφιλεγόμενο υλικό: τα παιδιά. Ένα εύθραυστο, εύπλαστο, αλλά και μη ελέγξιμο υλικό, που οι χορευτές, με τη συνοδεία ενός μουσικού, μεταφέρουν, τοποθετούν, αποθέτουν στο έδαφος και χειρίζονται δημιουργώντας ένα τοπίο μεταμορφώσεων. Πρωταγωνιστικό ρόλο έχει η κίνηση, τόσο στην ανθρώπινη όσο και στη μηχανική μορφή της: Ένας τεράστιος γερανός μετακινεί τους ενήλικους χορευτές, οι οποίοι με τη σειρά τους μετακινούν τα παιδιά. 

Χορογραφία: Boris Charmatz • Ερμηνευτές: Ashley Chen, Olga Dukhovnaya, Nuno Bizarro, Matthieu Burner, Julien Gallée-Ferré, Peggy Grelat-Dupont, Maud Le Pladec, Thierry Micouin, Solène Wachter και ομάδα παιδιών από το Βερολίνο • Γκάιντα: Erwan Keravec • Φωτισμοί: Yves Godin • Ήχος: Olivier Renouf • Μηχανές: Artefact, Frédéric Vannieuwenhuyse, Alexandre Diaz • Βοηθοί: Johanna Lemke, Frank Willens • Γενική διεύθυνση σκηνής: Fabrice Le Fur • Διευθυντές σκηνής: Max Potiron, François Aubry • Κοστούμια: Laure Fonvieille • Φροντιστήριο: Stefani Gicquiaud • Φωνή: Dalila Khatir • Ενορχηστρώσεις: Luccio Stiz • Βοηθοί παραγωγής: Musée de la danse, Volksbühne Berlin

Παραγωγή 2011: Μουσείο Χορού / Εθνικό Χορογραφικό Κέντρο της Ρεν και της Βρετάνης - Υπό τη διεύθυνση Boris Charmatz. Με την υποστήριξη του Γαλλικού Υπουργείου Πολιτισμού και Επικοινωνιών - Περιφερειακή Διεύθυνση Πολιτιστικών Υποθέσεων, Δήμος της Ρεν, Περιφερειακό Συμβούλιο Βρετάνης και Γενικό Συμβούλιο Ille-et-Vilaine • Συμπαραγωγή 2011: Festival d’Avignon, Théâtre de la Ville-Paris, Festival d’Automne à Paris, Internationales Sommerfestival Hamburg και Siemens Stiftung, στο πλαίσιο του SCHAUPLÄTZE, Théâtre National de Bretagne, La Bâtie-Festival de Genève, Kunstenfestivaldesarts (Βρυξέλλες). Ειδική υποστήριξη από το Υπουργείο Πολιτισμού, το Περιφερειακό Συμβούλιο Βρετάνης, τον Δήμο της Ρεν • Με την υποστήριξη του Institut français και του Δήμου της Ρεν για τη διεθνή περιοδεία • Σε συνεργασία με Ligue de l’enseignement d’Ille-et-Vilaine

 

Τρίτη 17 - Πέμπτη 19 Ιουλίου (ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 Β)

Σταύρος Γασπαράτος

Rage Park

Kαλεσμένοι χορογράφοι / χορευτές: Blenard Azizaj, Έλενα Αντωνίου, Μαριάννα Καβαλλιεράτου

Μια εγκατάσταση-περφόρμανς με βάση το ομώνυμο νέο μουσικό έργο του συνθέτη Σταύρου Γασπαράτου, που χωρίζεται σε τρία μέρη και ερμηνεύεται ζωντανά από πενταμελές σύνολο μουσικών, μέσα σε μια εγκατάσταση η οποία λειτουργεί σαν σκηνικός χώρος αλλά και σαν μουσικό όργανο. Με δεδομένα το μουσικό έργο και την ηχητική/εικαστική εγκατάσταση, ο συνθέτης καλεί τρεις χορευτές/χορογράφους να αλληλεπιδράσουν, να χορογραφήσουν και να ερμηνεύσουν τα τρία μουσικά μέρη. Συνδυάζοντας ζωντανή μουσική και χορευτική περφόρμανς, το έργο επιδιώκει να εκφράσει τη συνεχιζόμενη συσσώρευση οργής σε προσωπικό αλλά και σε κοινωνικό επίπεδο. Αφετηρία του ήταν η ανάγκη εξωτερίκευσης αυτής της καταπιεσμένης οργής. 

Σύλληψη - σύνθεση: Σταύρος Γασπαράτος • Χορευτές - χορογράφοι: Blenard Azizaj, Έλενα Αντωνίου, Μαριάννα Καβαλλιεράτου • Σκηνικός χώρος - κοστούμια: Μαρία Ταυλαρίου • Σχεδιασμός φωτισμών: Σάκης Μπιρμπίλης • Βοηθός συνθέτη: Πάνος Τσίγκος • Συμμετέχει 5μελές μουσικό σύνολο

 


 

ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

29 Ιουνίου - 19 Ιουλίου (ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 - Α)

Παντελής Μάκκας, Αντιστολή

Η Αντιστολή, video art project του εικαστικού Παντελή Μάκκα, αποτελεί καλλιτεχνική αναπαράσταση της δολοφονίας του μαθητή Αλέξη Γρηγορόπουλου το βράδυ της 6ης Δεκεμβρίου 2008. Η δολοφονία Γρηγορόπουλου ήταν το έναυσμα για την έκρηξη ενός κύματος αγανάκτησης πανελλαδικής εμβέλειας, που οδήγησε, κυρίως στην Αθήνα, σε πρωτοφανούς έντασης ταραχές, οι οποίες χαρακτηρίστηκαν «οι χειρότερες από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας το 1974».

Υπό την κινησιολογική καθοδήγηση της Αγγελικής Στελλάτου, 60 περφόρμερ συγκρούονται, ενώ η κάμερα καταγράφει τη βία, τα συναισθήματα, τα σώματα, τα πρόσωπα, την ενέργεια, τον φόβο που η δυναμική του πλήθους δημιουργεί. Η εικαστική ματιά του Παντελή Μάκκα επεμβαίνει, με τη βοήθεια μιας κάμερας μεγάλης ταχύτητας (400 καρέ ανά δευτερόλεπτο), αναπτύσσοντας τα τρία λεπτά δράσης σε ένα πλάνο διάρκειας 45 λεπτών. Το έργο δομείται ως αναπαραγωγή σε αργή ταχύτητα ενός μονοπλάνου, χωρίς τη μεσολάβηση μοντάζ και χωρίς εξωτερική επέμβαση στη ροή της δράσης. Εκτός από την πλούσια εικαστική και ερευνητική δραστηριότητά του, ο Π. Μάκκας έχει σημαντική παρουσία και ως βίντεο καλλιτέχνης, έχοντας συνεργαστεί με το Θέατρο Τέχνης, το Θέατρο του Νέου Κόσμου, το Εθνικό Θέατρο, την ODC Ensemble (Re-Volt Athens και Λουιζέττα, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών), το Από Μηχανής Θέατρο κ.ά. Επίσης, έχει εργαστεί ως σκηνογράφος και ηθοποιός.

Σκηνοθεσία: Παντελής Μάκκας • Χορογραφία: Αγγελική Στελλάτου • Διεύθυνση φωτογραφίας: Ολυμπία Μυτιλιναίου • Ενδυματολόγος: Ιωάννα Τσάμη • Μακιγιάζ: Ιωάννα Λυγίζου • Μουσική σύνθεση και φωνητικά: Άννα Παγκάλου • Πιάνο: Νίκος Τσαλίκης • Βοηθός κάμερας: Σωτήρης Κώνστας • Βοηθός χορογράφου: Δανάη Γουλιέλμου • Βοηθοί ενδυματολόγου: Βασιλική Σουρρή, Ιφιγένεια Νταουντάκη • Βοηθοί μακιγιάζ: Αλεξάνδρα Μύτα, Κυριακή Μελίδου • Βοηθός σκηνοθέτη: Χρήστος Καραγεώργος • Ηλεκτρολόγος: Ανδρέας Τσαμάκης • Βοηθός ηλεκτρολόγου: Μίλτος Στόλης • Μακενίστας: Σωτήρης Ιωαννίδης • Making of: Διονύσης Χρονόπουλος • Still photographer: Άλεξ Κατ • Διεύθυνση παραγωγής: Μάρια Ρεπούση • Βοηθός διευθυντή παραγωγής: Γιάννης Σωτηρόπουλος • Παραγωγοί: Κωνσταντίνος Βασίλαρος, Ορφέας Περετζής • Εταιρεία παραγωγής: StudioBauhaus • Με την υποστήριξη της ΕΡΤ Α.Ε.

Συμμετέχουν: Αφροδίτη Αλεξανδράκου, Έμυ Αμερικάνου, Φωτεινή Ανεβλαβή, Μαίρη-Φώφη Ανέστου, Χαρά Βάκρινου, Φωτούλα Γερακιανάκη, Κατερίνα Δημητρέλλη, Αλέξιος Έντμαν, Αριάννα Ζαρμακούπη, Αλέξανδρος Ζαρμακούπης, Πέπη Ζαχαροπούλου, Βάσια Ζορμπαλή, Καρολίνα Θελερίτη, Ιφιγένεια Νταουντάκη, Στέλα Καπετάνιου, Μαργαρίτα Καραμπατζάκη, Λία Αγλαΐα Καράμπελα, Κατερίνα Καρτάλη, Ηλέκτρα Καρτάνου, Μαρία Καρτάνου, Μαρί Κασσαπιάν, Δημήτρης Καστέλλος, Αντώνης Κατσιάδας, Αναστασία Κατσιναβάκη, Τάσος Κοντόγιωργας, Κιάρα Κοσκινά, Φιλιώ Κοσμίδου, Βάσια Κουραχάνη, Γιώργος Λιάκος, Νίκος Λιβάνης, Φλώρα Λουκή, Ισαβέλλα Μαργάρα, Δάφνη Μαρκάκη, Πάνος Μιχαήλ, Δανάη Μορφονιού, Ναταλία Μπάκα, Δημήτρης Ντάσκας, Αναστασία Ξύδη, Κατερίνα Παπαγεωργίου, Στράτος Παπαδέλης, Έλλη Παπακωνσταντίνου, Μαρία Παπού, Ορφέας Περετζής, Εμμανουέλα Πεχυνάκη, Αντώνης Πριμηκύρης, Αλέξανδρος Ρήνας, Έλλη Σαρρή, Αντιγόνη Σουλάκου, Βασιλική Σουρρή, Ελεονώρα Σπυροπούλου, Λευκοθέα Χαλαντζούκα, Θανάσης Χανιώτης, Λίλια Χατζηγεωργίου, Πωλίνα Χρυσάφη, Εύη Ψάλτου

 

Τα εισιτήριά σας για τα δρώμενα στους χώρους της Πειραιώς 260, μπορείτε να τα προμηθευτείτε ηλεκτρονικά μέσω της viva εδώ:

https://www.viva.gr/tickets/venues/festival-athinon-epidavrou-2018/