Είδαμε την παράσταση Αυτός ο αλήτης ο Κοέλιο...

- έχει πάρει πολύ κόσμο στο λαιμό του! -

Είδαμε την παράσταση "Αυτός ο αλήτης ο Κοέλιο έχει πάρει πολύ κόσμο στο λαιμό του" στο θέατρο Olvio

των Αλέξανδρου Ρήγα - Δημήτρη Αποστόλου

με την Φιλίππα Ταμπάρη & τον Νίκο Γεωργάκη

 

«Όταν θελήσεις κάτι πάρα πολύ, το σύμπαν όλο θα συνωμοτήσει για να γίνει η επιθυμία σου πραγματικότητα» είναι ίσως η πιο διάσημη φράση του διεθνώς καταξιωμένου Βραζιλιάνου συγγραφέα Πάολο Κοέλιο από το βιβλίο του "Αλχημιστής". Φράσεις του όπως "Όταν αγαπά κανείς, τα πράγματα αποκτούν ακόμη μεγαλύτερο νόημα", "Υπάρχει μόνο ένας τρόπος για να μάθεις. Μέσα από τη δράση", "Πνίγεσαι όχι αν πέσεις στο ποτάμι, αλλά αν παραμείνεις βυθισμένος σ’ αυτό" και άλλες πολλές, έχουν κάνει το γύρο του διαδικτύου και των μηνυμάτων που ανταλάσσονται. Φράσεις και αποσπάσματα με σκοπό την εμψύχωση, την ενθάρρυνση, την αυτοπεποίθηση και τη φράση του "Όταν θέλεις κάτι όλο το σύμπαν συνωμοτεί για να τα καταφέρεις" να έχει ακουστεί - ειπωθεί - γραφτεί όσο ίσως καμία άλλη. 

 

Το θέμα είναι πώς θα την εκλάβεις αυτή τη φράση... Έχουμε - έχετε ακούσει ότι η πρόταση αυτή σημαίνει ότι όταν θέλεις κάτι πολύ και το επιθυμείς δυνατά με την ψυχή σου, κάπου - κάπως - κάποτε το σύμπαν θα το πραγματοποίησει, με έναν τρόπο ντετερμινιστικό, σχεδόν μαγικό. Αυτή η παράσταση, έρχεται -με γνώμονα το χιούμορ και το γέλιο- να μας δείξει ότι το "σύμπαν" είναι στα δικά μας χέρια και ότι η τροπή που θα πάρει η επιθυμία μας εξαρτάται στο μεγαλύτερο βαθμό από τις δικές μας επιλογές και προσπάθειες. 

 

Ο Νίκος Γεωργάκης υποδύεται ένα σκηνοθέτη που πραγματοποιεί οντισιόν για μια θεατρική παράσταση στο θέατρο Olvio. Στην οντισιόν προσέρχεται με μεγάλη καθυστέρηση μια νεαρή ηθοποιός, την οποία υποδύεται η Φιλίππα Ταμπάρη, η οποία επιθυμεί πολύ να κερδίσει το ρόλο. Η ακρόαση όμως έχει τελειώσει... Κι ενώ θεωρητικά όλα έχουν τελειώσει, τελικά όλα αρχίζουν από τη στιγμή εκείνη και μετά. Η νεαρή ηθοποιός με πείσμα προσπαθεί να πείσει το σκηνοθέτη να την αφήσει να περάσει από την ακρόαση, να του δείξει τις δυνατότητές της για τον ρόλο και... όχι μόνο! Η δράση περνά αναπάντεχα από το χώρο της οντισιόν στο σπίτι του σκηνοθέτη, που κανείς από τους παρευρισκόμενους θεατές δεν πρέπει να το περίμενε! Πολλές φορές, βλέποντας μια παράσταση, μια ταινία, μια σειρά, "περιμένεις" ή "προβλέπεις" κάποιες φορές τι θα μπορούσε να ακολουθήσει... Σε αυτή την παράσταση όμως δεν πήγε το μυαλό μας, δεν μπορούσαμε να προβλέψουμε τη δράση και τη συνέχεια, με αποτέλεσμα το στοιχείο της έκπληξης να είναι παρόν σε όλη τη διάρκεια της παράστασης.

 

Και οι δύο ηθοποιοί ανταποκρίθηκαν στους ρόλους τους με απίστευτη φυσικότητα. Μας εντυπωσίασε το γεγονός ότι ενώ πρόκειται για μια κωμωδία με ένα "τρελό" σενάριο, η σκηνοθετική προσέγγιση δεν είχε "θεατρινισμούς" και "υψηλές νότες φωνής" για να βγάλει γέλιο. Το γέλιο έβγαινε αβίαστα από το σενάριο των Ρήγα - Αποστόλου, από το φυσικό παίξιμο των ηθοποιών και την αστείρευτη μεταξύ τους χημεία. Τα σκηνικά του Παναγιώτη Λαλουδάκη, προσεκτικά διαλεγμένα και σαφέστατα ταιριαστά και με τις δύο σκηνές που εκτυλίσσονται μπροστά μας, άφηναν χώρο στους ηθοποιούς να δράσουν σε όλη τη σκηνή (και το Olvio διαθέτει μια μεγάλη σκηνή) και να ξετυλίξουν τη σκηνική δράση σε κάθε σημείο της.

 

Ο Νίκος Γεωργάκης παίζει "φειδωλά" και "λιτά" τον σκηνοθέτη της παράστασης, ακριβώς όπως ταίριαζε στο ρόλο, δεν υπερβάλλει, δεν υπερπαίζει, δεν πλεονάζει. Προσγειωμένος, απλός, ευθύς, αληθινός. Η Φιλίππα Ταμπάρη φυσική και ανεπιτήδευτη στο ρόλο της νεαρής ηθοποιού, είναι η "δροσερή" παρουσία της παράστασης. Ανταποκρίνεται στο ρόλο της παράτολμης, εκκεντρικής, ίσως και "παρανοϊκής" ηθοποιού, με ενθουσιασμό, με μια φυσική τρέλα, με ήρεμη δύναμη και γαλήνιο πάθος, χωρίς "υστερίες" και χωρίς "φρενίτιδα". Μπράβο και στους δύο!

 

 

Πρόκειται για μια κωμωδία που κάνει το κοινό να γελά, να αναρωτιέται για την αλήθεια των σχέσεων, να ερωτεύεται, να ελπίζει. Να το τολμά να ζει χωρίς μάσκες και μυστικά. Μία παράσταση καταστάσεων δοσμένη με πολύ χιούμορ, ένας καθρέφτης των ανθρώπινων σχέσεων. Κι όπως αναφέραμε παραπάνω, αυτή η παράσταση, έρχεται να μας δείξει ότι το "σύμπαν" είναι στα δικά μας χέρια και ότι η τροπή που θα πάρει η επιθυμία μας εξαρτάται από τις δικές μας αποφάσεις, τους δικούς μας στόχους, τις δικές μας δράσεις. Μην εναποθέτουμε λοιπόν τη ζωή μας στο σύμπαν και στις "αποφάσεις" που μπορεί να πάρει ερήμην μας. Ας πάρουμε τη ζωή μας στα δικά μας χέρια, ας τη διαχειριστούμε όπως ορίζει το μυαλό και η καρδιά μας και ας τη ζήσουμε με το δικό μας μοναδικό τρόπο... Και ας μην μας πάρει στο λαιμό του "αυτός ο αλήτης ο Κοέλιο"!

 

'Ενα μόνο "παράπονο" είχαμε: ήταν λίγο, θέλαμε κι άλλο!!! 

 

Κριτική της παράστασης Αυτός ο αλήτης ο Κοέλιο έχει πάρει πολύ κόσμο στο λαιμό του" στο θέατρο Olvio